Zabytkowy Kościół Św. Sebastiana wybudowano w XVI w. jako wotum wdzięczności za ocalenie z epidemii cholery. Konsekracji świątyni dokonał 29 czerwca 1598 r. kard. Jerzy Radziwiłł. Miejsce, na którym stoi ten niewielkich rozmiarów drewniany kościół było cmentarzem gdzie grzebano zmarłych z powodu wspomnianej epidemii. Kościół posiada obrazy z XVI wieku (Madonna ze Świętym Sebastianem i Świętym Rochem, Święci Andrzej, Mikołaj i Katarzyna; Matka Boska z Dzieciątkiem z 1600 r. Z wieku XVII zachowały się wizerunki św. Marii Magdaleny i św. Anny Samotrzeć.



Prawie dwieście lat po wybudowaniu kościół uzyskał barokowy wystrój. Z tego okresu pochodzą zabytkowe organy zbudowane na chórze przez cystersa z Jędrzejowa Eliasza Wykuszewskiego i rokokowy ołtarz główny z wizerunkiem świętego patrona. Lata 1903-1910 to czas renowacji świątyni. W tym czasie Stanisław Matejko zaprojektował znajdujące się w kościele witraże, a Włodzimierzowi Tetmajerowi powierzono wykonanie polichromii.