Latarnia morska Świnoujście – najwyższa latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, oraz jedna z najwyższych w Europie, położona jest w dzielnicy Warszów miasta Świnoujście.
Latarnia znajduje się pomiędzy latarnią morską Peenemünde (Niemcy), a latarnią morską Kikut (około 28 km na wschód).
Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Szczecinie i jest udostępniona do zwiedzania.
Na Świnie panują trudne warunki nawigacyjne, dlatego latarnia oprócz światła białego emituje także światło czerwone. Latarnia pełni rolę radiolatarni i wysyła sygnał rozpoznawczy "SW" według alfabetu Morse'a.
Cały obiekt latarni składa się z trzech części, wieży latarni, zbudowanej z ceramicznej cegły, do której od strony północnej i południowej przylegają dwukondygnacyjne budynki z czerwonej cegły. W budynkach tych mieszczą się urządzenia radiolatarni oraz pomieszczenia dla obsługi. Kiedyś w budynkach mieszkali latarnicy z rodzinami, dbając o to, aby latarnia nigdy nie zgasła. W latarni jako źródło światła zainstalowano aparat Fresnela I klasy.

Dane techniczne [edytuj]
* Położenie: 53°55'03" N 14°17'10" E
* Wysokość wieży: 64,80 m
* Wysokość światła: 68,00 m n.p.m.
* Zasięg światła: 25 Mm (46,30 km)
* Charakterystyka światła: przerywane, sektorowe, sektor biały i czerwony
* Okres: 5,0 s
* Światło : 4,0 s
* Przerwa: 1,0 s

Historia budowlana (mag):
- pierwsze światło zapalono w 1857 r.
- ostateczny odbiór budowlany obiektu dokonano w 1859 r.
- remont i przebudowa w latach 1902-1903
- naprawy 1959 r.
- remont w latach 1998-2000

Chorzelin, dawna osada rybacka, zlokalizowana na wschodnim wybrzeżu, niedaleko Świny, wyrosła na fali rozwoju portowego w Świnoujściu. Jej historia sięga 1739 roku, kiedy to pojawia się pierwsza wzmianka o miejscu znanym jako Nordhafen. W tamtych czasach, wzmocniono wschodni brzeg, tworząc nabrzeże i wschodni falochron. Na wzgórzu przy brzegu utworzono ognisko, pełniące funkcję latarni. W 1828 roku zastąpiono je stalową latarnią, a w latach 1857-1859 wybudowano tam murowaną latarnię według projektu Severina, która była wówczas najwyższą na świecie. W okresie 1908-1939, Chorzelin stał się miejscem strategicznym dzięki budowie Fortu Gerharda oraz wieżyczek obronnych. Rozwój ten wpłynął też na aspekty turystyczne - od XIX wieku osada zaczęła przyciągać kuracjuszy. W latach 20. XX wieku funkcjonowały tu różne kąpieliska oraz liczne pensjonaty, hotele i restauracje. W 1928 roku Chorzelin włączono do okręgu Warszowa, a populacja osady wynosiła wówczas 2600 mieszkańców. Jednak w 1966 roku, w związku z budową Świnoportu, osiedle zostało zlikwidowane. W tym procesie zniszczono również Twierdzę Portową oraz część Warszowa. Dziś te tereny są częścią dzielnicy Warszów.