Parafię erygował na początku XIV w. arcybiskup Bodzanta. Kościół spłonął w 1734 r. Obecny kościół wystawiono w 1754 r. z fundacji Jakuba Dąbrowskiego. Jest to świątynia drewniana, jednonawowa, konstrukcji zrębowej, oszalowana, z węższym, zamkniętym wielobocznie prezbiterium, zwróconym na zachód. Po obydwu stronach nawy są dwie prostokątne kaplice. Stropy płaskie. Na suficie widnieje polichromia. Nad głównym wejściem kościoła umiejscowiony jest chór muzyczny z rokokowymi organami. Całość wsparta na dwóch kolumnach. Ołtarz główny barokowy z rzeźbami św. św. Piotra i Pawła z połowy XVIII w. Dwa ołtarze boczne późnobarokowe z rzeźbami św. Rozalii i św. Niewiasty z II połowy XVIII w.



Zabytkowe wyposażenie kościoła: organy rokokowe, chrzcielnica późnogotycka z kamienia i klasycystyczną pokrywą, feretony z obrazami, obraz ukrzyżowania z XVIII w. krucyfiks tęczy, krzyże procesyjne, relikwiarz, lichtarze.



Źródło: archidiecezja.lodz.pl