O mój Gagarinie rozwijaj się....

do Mikrob: Powiedziałbym, że mamy szereg wariacji n/t "gagrinów", czyli d. ST-44: spotykane są nawet sprzężone w dwuczłony. Wydaje mi się, że kilka firm polskich modernizuje te lokomotywy, np. d. ZNTK w Nowym Sączu, czy bydgoska PESA. Zapamiętałem, jeszcze ze szkoły, że pojazdy te miały koszmarne jednostkowe zużycie paliwa: 320 kg/KM/h, co przy maksymalnej mocy 2000 KM dawało przeszło 600 kg oleju na godzinę. W końcówce PRL właściwie z tego powodu zaprzestano eksploatacji "gagarinów", tworząc ich ogromne cmentarzysko w Czeremsze. Teraz powracają do łask, nawet wymieniane są ich silniki na czterosuwowe. Na wiadukcie nad ulicą Sudecką we Wrocławiu często widać pociągi obsługiwane tymi pojazdami, ostatni widziałem pod markami Orlenu i Polskiej Miedzi.

do † Festung: Dwuczłonowe!?

do † Festung: 600 kg oleju na godzinę - o w mordę! (że tak brzydko napiszę...)
A ile spalają z silnikami czterosuwowymi? Ile oleju spalają inne lokomotywy spalinowe?

do Mikrob: Tak jest, na własne oczy widziałem. Może to były enerdowskie przeróbki, bo w czasie letniej kanikuły kręcimy się po Ziemi Lubuskiej, głównie po pograniczu polsko-niemieckim.

do Neo[EZN]: Teraz odpowiadam Tobie: teoretycznie silnik dwusuwowy powinien mieć dwukrotnie większą sprawność od czterosuwu (dwa cykle pracy w pełnym obrocie wału korb. vs. jeden), jednak praktycznie tak nie jest, przy jakimś spotkaniu może podyskutujemy, wytłumaczę co nieco, bom silnikowiec, a raczej nie jest to miejsce do takich uczonych dyskusji:)
"Rumun", czyli lokomotywa ST-43, mająca de facto szwajcarski czterotaktowy silnik Sulzera miała dwukrotnie mniejsze jednostkowe zużycie paliwa od "gagrina", który jednak był niezawodny w ciężkich, zimowych warunkach, a to za powodem b. oryginalnych rozwiązań, tzw. amplistatu. Detale na Kasztanowej:)

do † Festung: Interesująco prawisz, naprawdę! Z ciekawością przeczytałem :-).