W ramach akcji budowy warszawskich szkół magistrackich na terenie wzdłuż ul. Bartniczej wybudowano ok.1923 r. zespół szkół powszechnych, wg projektu

wybitnego architekta, prof. Zdzisława Mączeńskiego. Kompleks zawierał: trzykondygnacyjne skrzydło mieszczące Szkołę nr 88 im. Orląt Lwowskich i nr 128 im. Stanisława Staszica , salę gimnastyczną z zapleczem sanitarnym i kotłownią CO i trzykondygnacyjne skrzydło mieszczące szkoły nr 55 i nr 105  oraz dom dla nauczycieli (34). Piękny obiekt w stylu „komunalnym” (modernizm z elementami baroku) miał swych „krewniaków” w ówcześnie powstałych szkołach w innych rejonach miasta (przy ulicach Narbutta, Grójeckiej, Bema, Czerniakowskiej); podnosił prestiż nowopowstałej dzielnicy.

Żródło. Album, Warszawskie Nowe Bródno 1940 wydobyte z mgły zapomnienia, autor Zygmunt Kupniewski.



Ten niepozorny obecnie, zatopiony w zieleni drzew i krzewów budynek stojący na rogu ulicy Wysockiego i Bartniczej jest miejscem, gdzie obecnie mieści się Szkoła Podstawowa Nr 206 i CII Liceum Ogólnokształcące. Jest to budynek znacznie różniący się w swoim wyglądzie od szkół budowanych po wojnie i nie pasujący do otaczających go bloków mieszkalnych.



Jednak kiedy zaczniemy analizować historię tego budynku sprawa staje się bardziej zrozumiała, ponieważ jest to jeden z kilku murowanych budynków, które wybudowano w okresie międzywojennym na Bródnie. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku zaczęto tworzyć podstawy szkolnictwa powszechnego. Powstało więc wiele małych szkół, które mieściły się w zupełnie nie przystosowanych do nauki pomieszczeniach, co wymusiło na władzach Warszawy podjęcie decyzji o postawieniu w 1927 roku budynku szkolnego przy ulicy Białołęckiej 36. Był to bardzo nowoczesny jak na tamte czasy budynek, posiadał kanalizacje i centralne ogrzewanie ( własne kotłownia). W budynku tym rozpoczęto działalność kilka nowo powstałych lub już działających szkół powszechnych o numerach 65,128 i 150.



W późniejszych latach uruchomiono tu wieczorowe szkoły doszkalające: żeńską nr 42 oraz męską nr 26.



Budynek służył celom oświatowym do wybuchu wojny, w tym czasie szkoła była objęta mecenatem przez kolejarzy z Bródna. We wrześniu stacjonował tu sztab 36 Pułku Piechoty, który bronił przedpola Warszawy od strony Białołeki. Po zakończeniu działań wojennych i wyzwoleniu prawobrzeżnej Warszawy 14. 09. 1944 roku znaczna część drewnianej zabudowy Bródna spłonęła, jednak budynek szkoły szczęśliwie ocalał. natychmiast dzięki ofiarnej pracy nauczycieli i władz stolicy, odrestaurowano budynek i wyposażono w niezbędny sprzęt, uruchomiono kanalizację. Rozpoczął tu działalność Zespół Szkół w skład którego weszły szkoły podstawowa:67, 99, 105. W wyniku prowadzonej odbudowyosiedla zmianie uległ przebieg ulic, w wyniku tego następuje zmiana adresu szkoły z ulicy Białołeckiej 36 na Bartniczą 2. Lata następne przynosiły zmiany w przeznaczeniu budynku, szkoła nr 99 staje się Podstawową Szkołą Specjalną nr 99 i zajmuje prawe skrzydło budynku do dnia dzisiejszego, natomiast SP nr 105 w 1968 roku przenosi się do nowo wybudowanego budynku przy ulicy Turmonckiej 2.



Z końcem lat siedemdziesiątych wybudowano obiekt szkolny przy ulicy Bartniczej 8, gdzie przenosi się SP nr 67. Rozbudowa osiedla mieszkaniowego, wyż demograficzny, przepełnienie szkół powoduje, że w 1980 roku do budynku przenosi się SP 206 z ulicy Szanajcy 5.



W drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych kiedy to szkołę przy ulicy Bartniczej 2 przejmuje gmina następują radykalne zmiany. Dzięki dużemu zaangażowaniu i staraniom obecnej dyrektor szkoły mgr Małgorzacie Kober,władzę gminy przystąpiły do gruntowego remontu budynku. Położono nowe tynki we wszystkich pomieszczeniach, wymieniono drewniany parkiet w sali gimnastycznej, na korytarzach i salach lekcyjnych, szkołę podłączono do miejskiej sieci ciepłowniczej, wyremontowano łazienki. Wszystko to sprawiło, że warunki socjalne uczniów uległy znacznej poprawie.



W skład pomieszczeń szkoły wchodzi 7 pracowni przedmiotowych oraz 10 izb lekcyjnych + świetlica, bibioteka, pomieszczenia socjalne.