Stopień wodny Elektrowni Szklarska Poręba I – jaz piętrzący i ujęcie wody – znajduje się na rzece Kamiennej, w miejscowości Piechowice. Budynek elektrowni umiejscowiony jest 1630 m poniżej jazu, na prawym brzegu rzeki, przy drodze międzynarodowej do Pragi. W trzykondygnacyjnym budynku zbudowanym w 1869 roku mieści się: maszynownia, rozdzielnia i komora wylotowa turbin. Rozdzielnie urządzono w pomieszczeniach adoptowanych do tego celu w 1973. Budynek elektrowni był przebudowywany w latach: 1905, 1934 i 1973.
Jak wiele innych stopni wodnych wybudowanych na przełomie XIX i XX wieku na terenach Dolnego Śląska również ten stopień powstał dla wykorzystania siły wody do napędu maszyn technologicznych. Na przełomie XIX i XX wieku znajdowała się tu wytwórnia ścieru drzewnego. Dokumentacja z 1905 roku prezentuje siłownię z turbinami systemu Francisa, na które wodę prowadzono rurociągiem o średnicy 1,4 – 1,5 m i długości 1450 m.
Z wałem turbiny sprzęgnięte były maszyny i urządzenia fabryki, a także niewielki generator produkujący energię elektryczną wystarczająca na potrzeby części Szklarskiej Poręby i Piechowic. W 1934 roku siłownie przejęła energetyka zawodowa. Dokonano gruntownej modernizacji, wymieniono wyposażenie, a w budynku dawnej fabryki urządzono rozdzielnię energetyczną, stacje transformatorową, magazyny, warsztat oraz mieszkania dla personelu elektrowni.
Budowlą piętrzącą jest tu jaz kamienno-betonowy przegradzający rzekę w odległości 1630 m od elektrowni. Woda prowadzona jest na turbiny najpierw krytym, betonowym kanałem o długości 150 m, a następnie rurociągiem stalowym o długości 1450 m. W elektrowni, na wspólny generator firmy Sachsenwerk, pracują dwie turbiny Francisa firmy J.M. Voith o łącznej mocy zainstalowane 0,736 MW.