Kościół św. Klemensa zbudowany został w XIV wieku w miejsce starego kościoła pod tym samym wezwaniem, przy którym duszpasterstwo pełnili OO. Benedyktyni. Średniowieczna świątynia na skutek trzęsienia ziemi w roku 1782 została poważnie uszkodzona. Ponieważ groziła katastrofa budowlana, w 1768r. rozebrano ją. Pozostały jedynie fundamenty, część murów prezbiterium z przyporami, kaplica Morsztynów z II połowy XVII wieku, ze stiukami Baltazara Fontany i dzwonnica fundacji króla Jana III Sobieskiego. Nowy kościół wybudowano w latach 1804-1806, w stylu baroku józefińskiego, na fundamentach starego gotyckiego kościoła z czasów króla Kazimierza Wielkiego. Został konsekrowany przez biskupa tynieckiego Tomasza Grzegorza Ziglera 4 kwietnia 1825.

Już w czasie budowy dokonywano zmian w projekcie architektonicznym kościoła. W późniejszych czasach podejmowano również próby przebudowy kościoła. Najpoważniejsze prace wykonano za proboszcza ks. Zygmunta Goliana w latach 1881-1885 i ks. Henryka Zaremby w latach 1892. W roku 1888 przebudowano fasadę kościoła wg projektu Sławomira Odrzywolskiego, pozostała część projektu nie została zrealizowana. Ostatnią próbę przebudowy kościoła podjęto w roku 1938. Do realizacji przyjęto nowy projekt krakowskiego architekta Stanisława Filipkiewicza. Przewidywał on zmianę osi świątyni o kilka metrów. Niestety II wojna światowa uniemożliwiła podjęcie prac.

W latach 2001-2008 wykonano kompleksowy remont kościoła. Poddano renowacji polichromię Józefa Pochwalskiego z roku 1882-83, odnowiono elewację budynku. Systematycznie restaurowane są elementy wyposażenia świątyni. Skarbiec i biblioteka kościelna mieszczą cenne zabytki z XV-XIX wieku. Najcenniejsze to monstrancja z 1490 roku i grupa rzeźb późnogotyckich
Na podst. www.klemens.parafia.info.pl/