Pierwszy zakład Emila Wunderlicha na Starym Zdroju wytwarzający kalkomanię został uruchomiony 27 stycznia 1896 roku i działał w budynku pod nazwą "Mansfelder Haus". Bardzo szybko potrzeby przemysłu ceramicznego okazały się tak duże, że niezbędna stała się rozbudowa fabryki. Dlatego kupiec Alfred Mannich ze Starego Zdroju, który w roku 1897 został współwłaścicielem zakładu, doprowadził do zakupienia terenu pod budowę nowej fabryki. Już w roku 1898 zakład został przeniesiony do nowych hal fabrycznych, w których funkcjonuje do dnia dzisiejszego. W dniu 1 listopada 1905 roku przedsiębiorstwo handlowe zostało zmienione w spółkę, którą kierował Emil Wunderlich i Alfred Munnich a jego nowa nazwa brzmiała E. Wunderlich & Comp. A.G. W maju 1906 r. zakupiono konkurencyjną firmę w Świebodzicach Gruschwitz & Lechner, a w 1920 r. firmę Zierdruck-Anstalt Lindenruh GmbH koło Głogowa. W roku 1930 całą produkcję z Świebodzic przeniesiono do Starego Zdroju, a świebodzicki zakład zamknięto.
Po II wojnie światowej zakład kontynuował produkcję kalkomanii. Z ogłoszenia prasowego z roku 1957 wynika, że wówczas zakład działał pod nazwą "Wałbrzyskie Zakłady Kalkomanii Cerfarba", a wg ogłoszenia z roku 1969 były to już Wałbrzyskie Zakłady Graficzne Kalkomania". Problemy finansowe zakładu zaczęły się w latach 2003-2004 wraz z kłopotami Fabryki Porcelany Książ. Zaległości Książa wobec Kalkomanii sięgnęły kwoty 1 mln złotych. W latach 2009-2010 na liście dłużników pojawiły się dwie następne wałbrzyskie fabryki porcelany: Krzysztof i Wałbrzych (ich łączne zadłużenie sięgnęło 900 tys. zł). Upadek innych fabryk porcelany w kraju i zalewająca polski rynek tania kalka importowana z Chin dopełniły reszty. W roku 2013 zakład został postawiony w stan upadłości układowej.
W przetargu ogłoszonym przez syndyka w sierpniu 2014 roku stanęła jedna firma Witek's z Modlniczki koło Krakowa, która kupiła wałbrzyską Kalkomanię za cenę 2.150,0 tys. zł. Obecnie zakład działa pod nazwą Kalkomania - Witeks Sp. z o.o.
/Petroniusz/