Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – pierwotny wzniesiony w XIII w., obecny powstał w XIV w. i był kilkakrotnie znacznie przebudowywany i rozbudowywany po z niszczeniach i pożarach w latach 1598, 1648, a w 1750 r. dostawiono do niego wieżę. Jest to budowla orientowana, z oskarpowaną nawą , prostokątnym prezbiterium i wielobocznie zamkniętą absydą zwieńczoną psełdokopułą z latarnią. Prezbiterium przekrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe, a nawę kolebkowe. Na osi stoi wieża, dołem kwadratowa, górą ośmioboczna, zwieńczona hełmem z prześwitem. Dach dwuspadowy. Do prezbiterium dostawione są piętrowe loże kolatorskie z zakrystią. Okna rozglifione, w większości zamknięte łukiem odcinkowym, w absydzie półkoliście. Skromny półkolisty portal z umieszczonym wyżej kartuszem herbowym. Wewnątrz barokowe wyposażenie z XVIII w. Na murach kamienne epitafia z XVII-XVIII w.

„Słownik geografii turystycznej Sudetów” t.2 „Pogórze Izerskie” pod redakcją Marka Staffy. Wrocław 1999