Murowana po raz pierwszy była wzmiankowana w 1737, być może jest ona tożsama z tą, która dotrwała do czasów współczesnych, w północno-wschodniej części miejscowości. Została ona zdewastowana w 1939 i w 1944, od 1945 stopniowo ulegała rozbiórce. Frontem zwrócona była na zachód, murowana z kamienia i uzupełniana cegłą, otynkowana, dwukondygnacyjna. Miała rzut prostokąta, z kwadratową salą modlitw od północy poprzedzoną przedsionkiem. Na narożach wzmocniona była ukośnymi skarpami. W Katalogu Zabytków… z 1962 opisana została już jako ruina (zachowana ściana zachodnia, wschodnia i północna do wysokości gzymsu wieńczącego), wkrótce została całkowicie rozebrana.