Rafale, wieża ciśnień to nie nazwa własna. Ręce bolą od poprawiania takich kwiatków (różnych osób). Nie przesadzajmy z tymi majuskułami, od których teraz roi się wszędzie. Skończymy jak Niemcy - na wszelki wypadek Wielką Literą - nie wymaga to myślenia.

do Danuta B.: Ja na ten przykład miewam często wątpliwości na ile np nazwą własną, a nie funkcją, jest dworzec główny, czy stadion miejski.

do Marek Potocki: Jeśli chodzi o dworzec to zawsze małą - dworzec Pcim Główny. Festung sprawdza stadion, bo to nowość.
A jaki cyrk jest z nazwami typu park Południowy, czy Park Południowy. Sama już nie wiem, ale mam ściągę.

do Marek Potocki: Na portalu Instytutu Filologi Polskiej Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego są odpowiedzi na pytania podobne Twojemu. Proszę zajrzeć np. tu: lub tam:
Język polski, trudna język:)

do † Festung: Aha, można korzystać z wyszukiwarki, wpisując doń dowolną, interesującą nas frazę.

do Danuta B.: Ja bym rozumował tak, że stadion miejski małymi, bo to jednak określenie własności. Nazw własna by była po uzyskaniu choćby sponsora tytularnego, na przykład Velvet Arena lub bardziej po polsku Stadion Toaletowy ;)

do Marek Potocki: A nie stadion Toaletowy?

Przepraszam moje niedopatrzenie

do Danuta B.: Stadion niemały, to i litera może być wielka :D

do Marek Potocki: Prof. Miodek, mój mentor (w pozytywnym słowa tego znaczeniu), twierdzi, że nie można oprzeć się dynamice języka, zmieniającego w funkcji czasu właściwie wszystko. My fotopolanie całkiem nieźle widzimy te zmiany, mając na co dzień do obejrzenia setki starodawnych zdjęć i pocztówek z ich opisami, jakże niekiedy różnymi od obecnych. Ja, skromny kmiotek, pozwolę nie zgodzić się z Profesorem: o ile rozumiem żywe słowotwórstwo, to nie zgadzam się z permanentnie zmieniającą się gramatyką języka polskiego: na przestrzeni mojego życia nastąpiły niepojęte zmiany: za coś, za co byłbym n-dekad temu wyeliminowany z egzaminu dojrzałości, dziś zdałbym ten egzamin bez trudu. Zatem niewykluczone, że kiedyś, kiedyś, zbliżymy się do języka niemieckiego, pisząc wszystkie rzeczowniki wielką literą bez wyjątku, co będzie zgodne z ogólną tendencją Europy do podporządkowania się niemieckości, będącej motorem naszego kontynentu. Póki co, stoję na straży języka polskiego, broniąc go przed fotopolskim zniemczeniem:)

do † Festung: Takie niemczenie (mój neologizm) jest wygodne - zwalnia od myślenia, od ew. zarzutu na brak szacunku. Co widać na lokalnych i religijnych portalach, gdzie królują Sołtys z Wójtem i Proboszczem (a to zwyczajny proboszcz itd.).
PS. Włożę Ci kij w oko - jak bym napisała profesor Miodek.

do Danuta B.: Never, jak mówią Ruskie. Ta wielka litera, choć niezgodna z regułą j.p., która nakazuje pisanie godności małą literą, użyta została wyjątkowo, dla szacunku, którym darzę prof. Miodka, co jest dopuszczalne. Oczywiście wyjątek nie może być nadużywany, jak np. w Polsce w odniesieniu do przypadku papieża JPII i wielu innych.

do † Festung: Przypomniałeś mi pewną ciekawostkę. Ponoć wnet po utworzeniu NRD włodarze tego kraju kombinowali jak się bardziej odróżnić od tych złych Niemców z RFN. Najlepiej, rzecz jasna, językiem. Oprócz wprowadzania nowych niemieckich słów (takich jak subbotnik), planowali ponoć zlikwidować te wielkie litery w rzeczownikach. Jak historia uczy - nie udało się.

do Marek Potocki: Niejaki Eugeniusz Guz, autor w wydanej w 1982 r. książce zat. „Łaba dzieli” udowadniał, że język mieszkańców NRD (enerdowców?) wskutek pozytywnych zmian, jakie niesie ustrój socjalistyczny tak się zmienił, że niewiele przypomina już język „złych” Niemców, mieszkańców Republiki Federalnej. Podawał zresztą na to wiele przykładów. Dla pikanterii dodam, że p. Guz po 1989 r. sam się bardzo zmienił, stając pisarzem mocno prawicowym - obecnie wykryty, że TW - kaputt.