Budynek medycznej szkoły policealnej powstał w latach siedemdziesiątych XIX wieku. Przez ponad 50 lat mieścił się tu hotel "de Russie", którego nazwę zmieniono po wybuchu I wojny światowej na "Europäischer Hof". Hotel zamknięto w roku 1929, od tego czasu budynek był siedzibą Katolickiego Związku Czeladników. W 1939 roku znajdował się w budynku Krajowy Urząd Badań Rasowych i Genealogicznych ( Rassen- und Bevolkerungsfragen) Po roku 1945 w wyremontowanym budynku urządzono Liceum Felczerskie.

Budynek powstał w 1937 r. i pełnił funkcję poczekalni dla pasażerów oczekujących na tramwaj, we wnętrzu znajdowały się też toalety. Autorem projektu był architekt Paul Heim. Po II wojnie światowej obiekt pełnił funkcje usługowo-handlowe, mieściło się tu biuro podróży Turysta, sklep P.E.W. Pewex, a w ostatnich latach istnienia sklep spożywczy Lokomotywka. Pawilon został zburzony w roku 1998, w czasie budowy torowiska tramwajowego wzdłuż ulicy Peronowej.

Ulica powstała prawdopodobnie na początku XIX wieku, co związane było z wyburzeniem fortyfikacji miejskich. Początkowo biegła od ul. Kościuszki do ul. Piłsudskiego, ale w miarę rozwoju Przedmieścia Świdnickiego została przedłużona do wysokości obecnej ulicy Nasypowej. Pojawiały się także plany wydłużenia jej na północ do ul. Podwale lecz nigdy nie doszło do ich realizacji. W 1823 r. ulica otrzymała nazwę Teichstr. (Teich niem. staw), która obowiązuje do dnia dzisiejszego. Wywodzi się ona od tzw. Pól Stawowych, które znajdowały się na południe od obecnego Dworca Głównego.

W 1945 r. zburzonych zostało kilka domów zwłaszcza w pobliży ulicy Kościuszki.

Ulica w kształcie, w jakim możemy ją częściowo podziwiać do dzisiaj powstała dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Wcześniej była to zwykła polna droga, rzadko zabudowana wiejskimi domami, za którymi ciągnęły się rozległe ogrody. Właśnie od tych ogrodów wzięła się przedwojenna nazwa ulicy – Gartenstrasse (Ogrodowa). Nazwę tą wprowadzono oficjalnie w 1823 r., lecz we wcześniejszych wiekach można spotkać także inne nazwy. Odcinek od ul. Grabiszyńskiej do ul. Stawowej zwano Wielkim Wygonem (Große Anger), a od ul. Stawowej do ul. Dworcowej Nowym Wygonem (Neue Anger) później określany jako Angergasse. Ten ostatni odcinek nosił też czasowo nazwę Am Oberschlesischen Bahnhof lub Am Hauptbahnhof (sam plac przed Dworcem Głównym). Jakby tego było mało to do 1906 r. do Gartenstr. zaliczana była także obecna ul. Gabrieli Zapolskiej. Szybki rozwój ulicy nastąpił po wyburzeniu przez Francuzów fortyfikacji miejskich w 1807 r., a następnie przez wybudowanie w połowie XIX w. najpierw Dworca Górnośląskiego, a następnie Dworca Głównego. Ulica stała się reprezentacyjną arterią Przedmieścia Świdnickiego. W rejonie dworca powstawały hotele (Kronprinz, Nord, Vier Jahreszeiten), ośrodki kulturalne (Dom Koncertowy, obecny Teatr Polski, kino Capitol), urzędy (Śląski Sejm Krajowy, Dyrekcja Kolei).

W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została w znacznym stopniu zniszczona. Luki w zabudowie zaczęto uzupełniać już w latach 50. i 60. na północnej stronie ulicy i w rejonie placu Legionów. W 1961 r. ulicę przedłużono od pl. Legionów od pl. Orląt Lwowskich.
Przez pierwsze dwa powojenne lata ulica nosiła przetłumaczoną niemiecką nazwę czyli była to ul. Ogrodowa. W kwietniu 1947 r. patronem ulicy został Karol Świerczewski (1897-1947), generał, działacz komunistyczny, zabity 28 III 1947 r. przez oddział UPA pod Jabłonkami w Bieszczadach. Od 1992 r. patronem jest marszałek Józef Klemens Piłsudski (1867-1935), pierwszy Marszałek Polski, mąż stanu, Naczelnik Państwa, dwukrotny premier II RP.