Budowę klasztoru rozpoczęto w latach 30. XIII w. dla przybyłych w tym czasie franciszkanów. Jako mur. wzniesiony po najeździe tatarskim, zapewne przed 1256. W1266 wzm. Conradus opens magister. Do reliktów najwcześniejszej mur. budowli należy fragment muru o wątku wendyjskim we wsch. skrzydle klasztoru. W XV w. klasztor miał układ czworoboku z wirydarzem, zachowany w późniejszych przekształceniach. W 1530 klasztor objęli norbertanie (premonstratensi) przeniesieni z opactwa ołbińskiego. Po 1610 nastąpiła przebudowa kompleksu. Wschodnia elewacja skrzydła wsch., opackiego, otrzymała wówczas wieńczące ją 3 manierystyczne szczyty i 2 wieże. W 1682 zawarta została umowa z Hansem Fröhlichem na budowę skrzydła pn. i zach. z wykorzystaniem stałych murów. W skrzydle pn. miały się znaleźć: kuchnia, magazyn, spiżarnia i izba chorych, a na piętrach 23 cele i magazyn odzieży, natomiast w skrzydle zach. refektarz, biblioteka i kalefaktorium. W 1685 podpisano umowę z G. Signem na sztukaterie w refektarzu. Przebudowa pozostałych 2 skrzydeł trwała do 1695. W skrzydle opackim dekoracja wnętrz pochodziła z lat 20. XVIII w. Obecnie zachowany tylko jeden z portali. W 1699 budowa domu muzykantów klasztornych wg proj. Ch. Hacknera. W 1699 - 1700 Joseph Winkler wzniósł furtę wsch., a w 1729 J. A. Karlnger fontannę przed skrzydłem opackim.

Po sekularyzacji, w 1815 w klasztorze umieszczony został Wyższy Sąd Krajowy. Rozebrano wówczas mur otaczający klasztor i budynki towarzyszące, jak też fontannę. W końcu XIX w. założono przed wsch. elewacją klasztoru skwer I ustawiono na nim pomnik wrocł. prawnika K. G. Suareza, W 1911 wzniesiono od strony Odry neobarok.-seces. piętrowe skrzydło z centralnie usytuowaną klatką schodową wg wykonanego w 1908 proj. dostarczonego z berl. Min. Robót Publicznych. Prace bud. prowadził wrocł. budowniczy H. Schroeder.

W 1945 poważnie zniszczone zostały skrzydła pd. wsch. oraz cz. północnego. Po odbudowie w 1965 poklasztorny budynek stał się siedzibą Wydz. Filologicznego UWr. W 2007 zrekonstruowano barok. portal oraz wykonano prace konserwatorskie w d. refektarzu, a w 2009 przeprowadzono remont elewacji.

Wojciech Brzezowski

Plac biskupa Nankiera – podłużny plac położony na terenie średniowiecznego Wrocławia, na Starym Mieście. Łączy dziś ul. Szewską na zachodzie z ulicą Piaskową, mierzy około 200 metrów. Przedłużeniem placu na zachód, za skrzyżowaniem z Szewską, jest ul. Uniwersytecka.