Kamienicę wybudowano w 1890 r. W 1903 r. dobudowano oficynę, pomieszczenie magazynu i przejazd. Parter domu służył celom handlowym, pierwsze piętro mieszkalnym. Posiadała dwa wejścia: do korytarza i osobne wejście do sklepu. W 1989 r. nastąpiła przebudowa elewacji frontowej, obejmująca zamurowanie drzwi prowadzących do sklepu obok dawnego okna wystawowego. W 1991 przebudowa parteru oficyny polegała na przeciągnięciu wzdłuż oficyny korytarza identycznego jak na pierwszym piętrze tejże oficyny. Od 19 października 1990 r. pełni funkcję plebanii.
Ściany konstrukcyjne wzniesione zostały z cegły palonej, pełnej. Ściany wewnętrzne wykonano z „pecy”, natomiast wewnętrzne ściany oficyny są gipsowe. W budynku znajdują się drewniane, belkowe stropy z podsufitką. Więźba dachowa jest drewniana, krokwiowo – jętkowa, nad oficyną – więźba w konstrukcji dachu jednospadowego. Dach pokryty jest papą. Elewacja frontowa /północna/ o podobnym ukształtowaniu i detalu architektonicznym, bez portyku z głównym wejściem do budynku.

Źródło:

Klimat tego miejsca tworzą liczne secesyjne kamienice, datowane na II poł. XIX w., z których większość zachowała swój pierwotny wygląd.
Dawny rynek miejski, na którym stał drewniany ratusz, został zniszczony w okresie wojen szwedzkich. W latach międzywojennych i zaraz po II wojnie światowej pełnił funkcję targowiska miejskiego. Ozdobą tego miejsca jest fontanna, przedstawiająca dwie jaszczurki, symbolizujące Towarzystwo Jaszczurcze – organizację antykrzyżacką działającą na ziemi chełmińskiej oraz odsłonięty w 1947 r. pomnik Żołnierza Polskiego, którego autorem jest znany toruński rzeźbiarz prof. Ignacy Zelke. Widoczny jest również kościół pw. Matki Boskiej Królowej Polski. Został zbudowany w 1836 r. jako kościół ewangelicki, w późniejszym czasie pełnił rolę siedziby diecezji tego wyznania. Dopiero od 1945 r. zaczął spełniać funkcję kościoła wyznania rzymsko-katolickiego.

Materiały źródłowe: Urząd Miejski Wąbrzeźno