Przeprawa mostowa w Ścinawie istnieje już co najmniej od połowy lat pięćdziesiątych XIX wieku. Przed drugą połową XIX w. komunikację przez Odrę zapewniał most drewniany o konstrukcji wieszarowej z jednym przęsłem zwodzonym zapewniającym żeglugę na Odrze.
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku na zły stan techniczny drewnianego mostu i niewystarczające dla żeglugi parametry przęsła zwodzonego podjęto decyzję o budowie nowego obiektu.
Projekt nowej konstrukcji opracowali dwaj wrocławscy inżynierowie Keller i Schnapp.
Nowy obiekt wybudowano w pobliżu starego mostu w latach 1900—1903.
Nawiązuje on do architektury mostów dziewiętnastowiecznych, gdyż zastosowano w nim w strefach przyczółków murowane z cegły masywne strażnice, podobne do stosowanych w mostach na dolnej Wiśle.
W 1945 r. zostało strącone przęsło zawieszone głównego mostu, które podniesiono pod koniec lat czterdziestych. W latach 1975—1976 dokonano wymiany pomostu drewnianego na żelbetowy z płyt prefabrykowanych. Wzmocniono również część mostu nad terenem zalewowym przez dodanie trzeciego dźwigara. Dodatkowy dźwigar podparto na istniejących filarach i umieszczonych w środku rozpiętości przęseł wahaczach żelbetowych. W 1994 r. wykonano wzmocnienie filara nurtowego nr 7.
Most nad Odrą w Ścinawie usytuowany jest w ciągu drogi krajowej nr 337 Wołów—Ścinawa około 60 km w dół rzeki od Wrocławia. Jest to obiekt stalowy kratownicowy złożony z dwóch oddzielnych konstrukcji:
* mostu głównego (nad korytem Odry) o konstrukcji nośnej w postaci trójprzęsłowej, kratownicowej belki Gerbera i pośrednim usytuowaniu pomostu. Rozpiętość przęseł jest następująca: 55,00 + 89,40 + 55,00 m. Dźwigary kratownicowe o zmiennej wysokości mają pasy zakrzywione o przekrojach dwuściankowych. Rozstaw dźwigarów głównych wynosi tu 6,60 m.
* mostu nad terenem zalewowym o górnym usytuowaniu pomostu złożonym z 5 przęseł kratownicowych o rozpiętości wynoszącej po 30,00 m. Konstrukcję nośną tej części mostu wykonano również w postaci wieloprzegubowej belki gerbera. Rozpiętość przęseł zawieszonych wynoszą po 18,00 m. Wysokość dźwigarów kratownicowych o przęsłach jednościankowych jest stała na długości mostu i wynosi 2,71 m. Rozstaw dźwigarów w moście inundacyjnych jest mniejsza niż w moście głównym i wynosi 5,50 m.
Wszystkie połączenia elementów pierwotnych mostu wykonano jako nitowane. Całkowita długość mostu w osiach podparć na przyczółkach wynosi 350,20 m.

J.Onysyk, Cz.Machelski, M.Węgdzyniak, J.Biliszczuk, Most w Ścinawie – Przykład kompleksowej odnowy obiektu, [w:] Estetyka Mostów. Trzecia Krajowa Konferencja, Warszawa-Popowo n/Bugiem 1999, s. 151—158

Info za: [ MOSTYPOLSKIE.PL]