Wieża wodociągowa na Psim Polu powstała w 1913 roku wg projektu F.A. Beera. Posiadała żelbetowy ustrój nośny i zbiornik wodny. Jej wysokość wynosiła 35,3 metra. W podpiwniczeniu znajdowała się stacja pomp wyposażona w dwie pompy tłokowe napędzane silnikiem elektrycznym przez pas transmisyjny. Na parterze znajdowały się dwa odżelaziacze systemu Kary.
Z czasem urządzenia stacji okazały się przestarzałe i mało wydaje. Dlatego w 1936 roku zmodernizowano stację wodociągową poprzez zamontowanie na parterze nowoczesnych elektrycznych zespołów pompowych i zamontowanie na zewnątrz budynku prowizorycznej baterii sześciu odżelaziaczy. W lutym 1945 zbiornik wieżowy został wysadzony przez niemieckich saperów, ponieważ stanowił on znakomity znacznik dla rosyjskich artylerzystów i lotników celujących w zakłady zbrojeniowe.