starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. lubuskie › powiat żagański › Janowiec › Zamek |
maj 2006 , Zamek w Janowcu. Opis ze strony "Zamek zbudowany najprawdopodobniej dla Zygfryda von Nachern, około połowy XVI wieku, na murach średniowiecznej rycerskiej wieży
mieszkalnej.. Na początku XVII wieku majątek odziedziczył Karol von Kittlicz, a następnie jego bracia. Od 1778 r. przeszedł na własność rodziny Dohna, którzy zarządzali nim do czasu II wojny światowej. Po wojnie mieściły się tu biura PGR-u. Po pożarze w 1960 r. zaczął popadać w ruinę. W latach 1979-80 zabezpieczony ze środków wojewódzkiego konserwatora zabytków.
Gotycko-renesansowy zamek tworzy czteroskrzydłowe założenie z dziedzińcem wewnętrznym. Piętrowy, kryty dachami spadzistymi, obecnie częściowo zawalonymi, znajduje się w stanie ruiny. Na elewacjach budynku zachowane ślady dekoracji w technice sgraffita."
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2003 sierpień
22 lat 8 miesięcy 19 dni |
5 pobrań 2200 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vorwerk
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zamek
więcej zdjęć (17)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XVI w.
Opis ze strony już trochę nieaktualny ale zawsze jakiś:
"Zamek jest położony nad strumieniem, w pobliżu drogi ze Szprotawy do Żagania, na granicy łączących się ze sobą wsi o zabudowie łańcuchowej - Bobrzan i Chich. Z powodu swego zlokalizowania bywa też nazywany zamkiem w Chichach Górnych. Początek istnienia obiektu wiąże się z siedzibą rycerską wzniesioną w pierwszej ćwierci XIV wieku. Była to wówczas zapewne nieduża wieża rycerska otoczona murem. U schyłku średniowiecza nieużytkowana budowla popadła w ruinę. W latach 1544-1560 w obrębie murów obwodowych wzniesiono trzyskrzydłowy zamek z krużgankiem przy skrzydle środkowym. Naprzeciw krużganka, w murze kurtynowym znajdował się wjazd, do którego wiódł zwodzony most. Następne wieki przyniosły kolejne remonty, przebudowy i zmiany. Efektem prowadzonych prac było zamurowanie krużganka i wzniesienie czwartego skrzydła od strony wschodniej, wewnątrz muru obwodowego. Sklepienia sieciowo-gwieździste we wnętrzach zamkowych wskazują na udział w jego budowie działającego w tym czasie warsztatu muratorskiego w Żaganiu. Po II wojnie światowej był użytkowany przez PGR, ale po częściowym spaleniu około 1960 roku został opuszczony. W latach 1979-1980 budowlę zabezpieczono z funduszy konserwatorskich. W roku 1983 zabytek przejął Witold Rabski i rozpoczał prace remontowo-adaptacyjne. Gotycko-renesansowy zamek murowany z kamienia i cegły jest czteroskrzydłowy z prostokątnym dziedzińcem pośrodku. Na zewnątrz boki skrzydeł wybrzuszone z prostokątnymi basztami w narożach od strony frontowej. Piętrowy budynek jest nakryty dwuspadowym dachem obejmującym także baszty, prawdopodobnie pierwotnie zwieńczone odrębnymi daszkami, być może kopułowymi. Elewacje gładkie, w narożach boniowane, ze śladami dekoracji graffitowej. Część okien posiada kamienne obramowania renesansowe. Niektóre pomieszczenia mają sklepienia sieciowo-gwieździste, krzyżowe i kolebkowe. Prostokątną skalę w zachodnim skrzydle nakrywa dwuprzęsłowe sklepienie siatkowo-gwieździste, wsparte na sześciobocznym filarze. Od południa i wschodu zachował się fragment fosy, obecnie suchej. Park, otaczający zamek od południa, zachodu i północy, obejmuje niespełna 3 hektary. Jego część południowa (od zamku do rzeczki) wykazuje ślady formowanego ogrodu z XVIII wieku. Największa, północna część założona została na początku XX wieku. W parku znajdują się dwa stawy przedzielone groblą, obsdzoną stuletnimi dziś drzewami.
"Zamek jest położony nad strumieniem, w pobliżu drogi ze Szprotawy do Żagania, na granicy łączących się ze sobą wsi o zabudowie łańcuchowej - Bobrzan i Chich. Z powodu swego zlokalizowania bywa też nazywany zamkiem w Chichach Górnych. Początek istnienia obiektu wiąże się z siedzibą rycerską wzniesioną w pierwszej ćwierci XIV wieku. Była to wówczas zapewne nieduża wieża rycerska otoczona murem. U schyłku średniowiecza nieużytkowana budowla popadła w ruinę. W latach 1544-1560 w obrębie murów obwodowych wzniesiono trzyskrzydłowy zamek z krużgankiem przy skrzydle środkowym. Naprzeciw krużganka, w murze kurtynowym znajdował się wjazd, do którego wiódł zwodzony most. Następne wieki przyniosły kolejne remonty, przebudowy i zmiany. Efektem prowadzonych prac było zamurowanie krużganka i wzniesienie czwartego skrzydła od strony wschodniej, wewnątrz muru obwodowego. Sklepienia sieciowo-gwieździste we wnętrzach zamkowych wskazują na udział w jego budowie działającego w tym czasie warsztatu muratorskiego w Żaganiu. Po II wojnie światowej był użytkowany przez PGR, ale po częściowym spaleniu około 1960 roku został opuszczony. W latach 1979-1980 budowlę zabezpieczono z funduszy konserwatorskich. W roku 1983 zabytek przejął Witold Rabski i rozpoczał prace remontowo-adaptacyjne. Gotycko-renesansowy zamek murowany z kamienia i cegły jest czteroskrzydłowy z prostokątnym dziedzińcem pośrodku. Na zewnątrz boki skrzydeł wybrzuszone z prostokątnymi basztami w narożach od strony frontowej. Piętrowy budynek jest nakryty dwuspadowym dachem obejmującym także baszty, prawdopodobnie pierwotnie zwieńczone odrębnymi daszkami, być może kopułowymi. Elewacje gładkie, w narożach boniowane, ze śladami dekoracji graffitowej. Część okien posiada kamienne obramowania renesansowe. Niektóre pomieszczenia mają sklepienia sieciowo-gwieździste, krzyżowe i kolebkowe. Prostokątną skalę w zachodnim skrzydle nakrywa dwuprzęsłowe sklepienie siatkowo-gwieździste, wsparte na sześciobocznym filarze. Od południa i wschodu zachował się fragment fosy, obecnie suchej. Park, otaczający zamek od południa, zachodu i północy, obejmuje niespełna 3 hektary. Jego część południowa (od zamku do rzeczki) wykazuje ślady formowanego ogrodu z XVIII wieku. Największa, północna część założona została na początku XX wieku. W parku znajdują się dwa stawy przedzielone groblą, obsdzoną stuletnimi dziś drzewami.