Założenie dworskie w Brzezinie datuje się przypuszczalnie na wiek XVI. Relikty tej pierwszej siedziby, tj. zamku na wodzie, zachowały się obecnie w części południowej, z czytelnymi do dziś fragmentami fos.

Pierwszy pałac barokowy w Brzezinie powstaje w latach 1725 - ­1730, restaurowany w 1820 roku i na początku XX wieku, zatraca pierwotne cechy stylowe. Obecnie jest to typowa dla tego okresu niewielka, założona na prostym rzucie, dwukondygnacyjna wiejska siedziba, nakryta mansardowym dachem.

Uszkodzony w 1945 roku, częściowo odbudowany w 1958 roku, miał służyć gminie jako budynek szkolny. Obecnie budynek jest własnością prywatną.
Park pałacowy z początku XX wieku. Park wraz z ogrodem, których zdekomponowane fragmenty są jeszcze czytelne, stanowił duży obszar zieleni otaczający pałac i sięgający niemal do granicy wsi. Niewielki ogród znajdował się prawdopodobnie na osi pałacu po jego południowej stronie. Zejście do niego prowadziło z drugiego tarasu pałacowego, stanowiącego podjazd, flankowanego pięk­nymi okazami platanów. Oś ogrodową zamykał basen wodny o regularnym kształcie.

W II połowie XIX wieku po stronie północno-zachodniej założono rozległy park o gęstym zadrzewieniu, posiadający jedyną wydłużoną polanę widokową po stronie północnej pałacu. W narożniku północno-wschodnim usypano sztuczny pagórek, gdzie jak głosi tradycja, pochowano ulu­bionego konia jednego z właścicieli. Dominującymi drzewami w parku są graby, klony pospolite, lipy drobnolistne, dęby szypułkowe i robinie akacjowe w wieku ok. 100 lat. Pierwotny układ parku zatarty jest przez dużą i­lość samosiewów, polana widokowa jest wykorzystywana jako boisko, niegdyś szkolne.
Obiekt wpisany do rejestru zabytków.

źródło :