Jak żyję, nie widziałem tak zgodnego sąsiedztwa niemieckich i polskich grobów – żadnej dewastacji, wprost zauważalna dbałość – cmentarz jest jakby wypieszczony. Zastanawiałem się nie raz i nie dwa, nad tym fenomenem (w Wysokiej bywam od lat 70.). Wioskę zaludnili osadnicy wojskowi b. armii Berlinga, którzy sprowadzili doń swoje rodziny spod Tarnopola, w sumie z czterech wiosek. Wiele osób porozumiewało się gwarą dialektu zachodnioukraińskiego (mówiono mi, że były cztery takie gwary). Przez dziesięciolecia bytności, nie spotkałem się z przejawami niechęci do Niemców, relacje z żołnierzami pobliskich garnizonów PGWAR (Kęszyca Leśna i Bukowiec) były dobre, pewnie i dlatego, że wszyscy podoficerowie w Kęszycy byli Ukraińcami – o wzajemnej wymianie dóbr nie wspominam:)
W sumie ciekawe zjawisko, w Wysokiej Niemiec ożeniony z tut. mieszkanką prowadzi niemieckojęzyczny pensjonat, inne, zawiadywane przez Polaków turystyczne interesy też są w sezonie pełne Niemców.
Skoro już tak wypisuję o Wysokiej, to dodam, że do grudnia 1956 r. wieś była zamknięta: na szosie od strony Kaławy i Boryszyna były szlabany i warty: stacjonowało tu Wojsko Polskie, które zajmowało cały teren d. zaplecza technicznego MRU i garnizon kęszycki