Raciborski Rynek to prostokątny plac o wymiarach 116 metrów w kierunku północ-południe i 58 metrów w kierunku wschód-zachód. W średniowieczu na środku Rynku umiejscowiony był ratusz, dom kupców, wzmiankowany w 1313 roku i sukiennice, wzmiankowane w 1293 roku już jako murowane.
Najprawdopodobniej w XVI wieku usunięto zabudowania bloku śródrynkowego. Nowy ratusz wybudowano we wschodniej pierzei placu. W 1727 na środku Rynku stanęła Kolumna Maryjna. Podczas II wojny światowej zabudowa placu uległa prawie całkowitemu zniszczeniu. Kamienice po zachodniej stronie odbudowano stylizując je na renesansowe kamienice mieszczańskie. Pierzeję wschodnią zabudowano blokami. Niezabudowana od 1945 roku działka po stronie północnej w 2009 roku została sprzedana. Być może już niebawem stanie tam budynek, zamykający północną pierzeję.
Z Rynku odchodzą trzy ulicę w stronę zachodnią, po jednej w stronę północną i południową, oraz dwie na wschód. W północno-wschodnim narożniku znajduje się podominikański kościół św. Jakuba. W narożniku północno-zachodnim - pomnik biskupa Józefa Gawliny.

Ulica Mickiewicza wychodzi z południowego naroża Rynku w stronę wschodnią w kierunku dworca kolejowego. Dawniej odcinek od Rynku do ulicy Młyńskiej nazwany był Domstrasse a więc ulica Kapitulna, Kolegiacka. Nazwa ta wiązała się z kapitułą kolegiacką przeniesioną do kościoła farnego w 1416 roku. Odcinek od Młyńskiej do Zborowej stanowił Plac Zborowy (Zborplatz). Nazwa wzięła się od pierwszego w Raciborzu zboru protestanckiego, jaki znajdował się nieopodal. Przed zburzeniem murów miejskich przy placu kończyło się miasto. Po otwarciu linii kolejowej i przebiciu murów, odcinek od dawnych murów miejskich do dworca nazwano Banhofstrasse.
W latach 30. XX wieku Cała ulica, od Rynku do dworca otrzymała nazwę Adolfa Hitlera, natomiast po wojnie przemianowano ją na Mickiewicza.