Siostry Franciszkanki od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej po okresie kulturkampfu po raz wtóry przybyły do Chojnic w 1885 roku. Kongregacja od początku postawiła przed chojnicką wspólnotą zakonną zadania opieki nad chorymi oraz prowadzenia placówek wychowawczych. Dla tej działalności siostry wybudowały dom Mariański (1906), z myślą o umieszczeniu w nim przedszkola, szkoły gospodarczej dla dziewcząt i pensjonatu.
Działalność wychowawcza wymagała odpowiednich warunków oraz oddzielenia od szpitala. W tym celu w 1901 r. kuria biskupia w Pelplinie zakupiła od p. Eschner - Przewoskiej 36 arów ziemi za 33 tys. marek. Po uzyskaniu wymaganych pozwoleń, budowa rozpoczęła się w czerwcu 1905 r., a zakończyła się jesienią roku następnego.
2 października 1906 r. odbyło się uroczyste poświęcenie trzypiętrowego gmachu nazwanego Zakładem Mariańskim. Oprócz szkoły gospodarczej i przedszkola znajdowała się w nim również kaplica pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Od tego czasu do 1920 r. istniały dwa osobne konwenty św. Boromeusza i Mariański, potem nastąpiło znów połączenie.
Podczas I wojny światowej dom mariański do 1916 r. pełnił funkcję szpitala wojskowego, później już tylko instytucji wychowawczej. Po odzyskaniu niepodległości zarzucano siostrom, że zbyt opieszale wprowadzały język polski do swych placówek pedagogicznych, lecz znalazły obrońcę w osobie proboszcza, ks. kan. Bolesława Makowskiego, a z biegiem czasu instytucja została zupełnie spolonizowana. W szkole gospodarczej uczyło się przeciętnie 60 dziewcząt, nauka początkowo była dwuletnia, potem została skrócona do dwóch semestrów. Szkoła ta dawała doskonałe przygotowanie do prowadzenia domu, uczyła także ogólnej kultury i ogłady. Z powodu kryzysu zmalała liczba uczennic, więc siostry prowadziły kursy szycia i gotowania dla dziewcząt z biednych rodzin. Przez cały okres międzywojenny na parterze budynku istniało przedszkole dla ok. 70 dzieci, również dwa przedszkola miejskie władze powierzyły siostrom franciszkankom.
Po II wojnie światowej Szkoła Gospodarstwa Domowego oficjalnie istniała tylko do 1948 r., a następnie trwała pod płaszczem innych form działalności. Ostatecznie zaniechano kursów gospodarczych w 1961 r. wobec kategorycznego zakazu władz. Przedszkole w 1952 r. siostry przekazały "Caritasowi", lecz nadal pracowały jako wychowawczynie. Dom Dziecka, po wielu szykanach i nieustannych kontrolach, odebrano siostrom w 1961 roku.
Później gmach został zajęty na przychodnię zdrowia, a siostry franciszkanki coraz bardziej ograniczane, pozostały tylko w domu św. Franciszka do listopada 1981 r., gdy przeprowadziły się do nowego budynku przy ul. Wysokiej 13. Obecnie po przeniesieniu przychodni miejskiej na ul. Kościerską, dawny Zakład Mariański stoi pusty. W 2004 roku został rozstrzygnięty konkurs na zagospodarowanie obiektów poszpitalnych, o czym można przeczytać tutaj.