Rok 1542 to czas pamiętny dla parafii, bo budowy kościoła. Upamiętnił ów rok fundator kościoła ks. Wojciech Kijewski. „Rok ten obfitował w różne wypadki: szarańcza uczyniła wielkie szkody, gdy oziminy już były sprzątnięte. Tegoż roku Wisła około Nawiedzenia Matki Boskiej ogromnie wylała, czyniąc ludziom wielkie szkody w zasiewach, łąkach i zwierzętach. Tegoż 1542 r. wystawiłem kościół parafialny w Rachwałowicach razem z dzwonnicą i nikt mi nie pomógł. Nabyłem też trzy dzwony: większy, mniejszy i sygnaturkę. Tego roku postawiłem domki dla wikarego i zagrodników – dwa, także szkołę, poprzednie bowiem skutkiem starości i niedbalstwa poprzedników, doszły do ruiny.”

Pierwsza informacja źródłowa o parafii pochodzi z 1326 r. Obecny kościół, nadal służący parafii to ten sam – zbudowany z drewna modrzewiowego – przez ks. Wojciecha Kijewskiego. W II połowie XVI w. kościół znajdował się w rękach protestantów (do 1596 r.). W tym czasie parafianie wierni katolicyzmowi korzystali z nabożeństw w Przemykowie. Kościół 23 listopada1616 r. konsekrował biskup krakowski Walerian Lubieniecki.

W późnobarokowym ołtarzu głównym rachwałowickiego kościoła – Matka Boża z Dzieciątkiem z XVII w. w srebrnej sukience zwana "Rachwałowicką". Sukienkę wykonał krakowski złotnik Jakub Badurski. W lewym ołtarzu znajduje się św. Antoni (na zasuwie obraz Pana Jezusa Miłosiernego), w prawym – Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Oryginalna belka tęczowa z napisem „Pójdźcie do mnie wszyscy”.

Uprzednio kościół był sukcesywnie odnawiany w latach 1950-1980, z tamtego okresu pochodzi polichromia wykonana przez Pawła Mitkę, zaś w późniejszych pracach konserwatorskich mają swój udział profesorowie i absolwenci kieleckiego "plastyka".
Na podst.