Parafia została ufundowana w 1375 r. lub 1385 r. przez Dobiesława, kasztelana krakowskiego oraz Jacussiusa, jego brata, stolnika krakowskiego. Pierwotny kościół był drewniany, wzniesiony prawdopodobnie przez Mikołaja z Młynów, prepozyta skalbmierskiego i kanonika krakowskiego. W poł. XV w. jest już w Michałowie kościół murowany z kamienia, konsekrowany w 1620 r. przez bpa Tomasza Oborskiego. Miejscowi dziedzice zabiegali o swój kościół. Było w nim Bractwo Pocieszenia NMP, był też obraz NMP z wotami, zabrany przez Austriaków w 1807 r. Pomimo sukcesywnych ulepszeń i fundacji, kościół, szczególnie po dwóch pożarach, znacznie podupadł.

Obecny kościół wzniesiono w latach 1852-1853 wg projektu Felicjana Frankowskiego, kosztem – jak pisze w swej monografii ks. Jan Wiśniewski – „miejscowych parafian i dziedziców, jak Amelii Dembińskiej, dziedziczki Michałowa, kolatorki kościoła, dziedziców wsi Zagajówek Hippolita i Magdaleny z Kollerów, małżonków Tapenów i miejscowego proboszcza , ks. Konstantego Rodkiewicza”. Kościół był konsekrowany 26 maja 1891 r. przez bpa Tomasza Kulińskiego.

Kościół jest orientowany, murowany, jednonawowy, z krótkim zamkniętym wielobocznie prezbiterium, węższym od nawy, oddzielonym od niej tęczą, na zewnętrznej elewacji – pilastry. W głównym ołtarzu – obraz z wyobrażeniem śmierci św. Franciszka, podtrzymywanego przez aniołów. W owalu powyżej jest św. Florian. W narożnikach stoją boczne ołtarze: św. Wawrzyńca, patrona parafii i Matki Bożej z Dzieciątkiem, w charakterystycznej koronie. Stacje Drogi Krzyżowej – współczesne.
Na podst.