Dwór znajduje się właściwie w Kolonii Bronice ale utarło się mówić, że to "pałac w Bronicach". Powstał pod koniec XVIII wieku wg projektu Christiana Piotra Aignera - architekta Czartoryskich odpowiedzialnego za pałac w Puławach i kościół we Włostowicach. Długo dwór stał obok swojego poprzednika, czyli renesansowego pałacu z XVI w. Rozbiórki dokonano w wieku XIX. Do dnia dzisiejszego pozostała jedynie ruina lamusa z dawnej zabudowy pałacowej. Aigner realizując zamówienie właściciela Bronic - Leona Dembowskiego wybudował tu nie tylko klasycystyczny pałac ale i wieżę ciśnień oraz budynki gospodarcze. Ostatnim właścicielem był Antoni Wołk-Łaniewski. Za sprawą ostatniego właściciela powstał plan przebudowy pałacu. Autorem projektu przebudowy był Henryk Marconi. Przed wybuchem wojny zdążono jedynie wybudować przedsionek nad wejściem głównym. Obecnie spadkobiercy ostatniego właściciela pałacu starają się o odzyskanie utraconych w reformie rolnej dóbr, w tym i pałacu. Majątek ziemski oraz sam pałac z powodu olbrzymich długów przekraczających kilkukrotnie wartość całego majątku de facto nie należały do Wołk-Łaniewskich. W chwili wybuchu wojny majątek był przeznaczony do licytacji w celu odzyskania choć części wierzytelności, w czasie wojny niektórzy wierzyciele, którzy mogli udokumentować swe roszczenia ( np. pracownicy pałacu, nieotrzymujący od wielu lat wypłat wynagrodzeń), odzyskali należnościw postaci ziemi, akta spraw komorniczych w Lublinie w większości uległy zniszczeniu we wrześnu 1939. Ani sam Antoni, ani córka Małgorzata nie zgłaszali roszczeń do majątku, gdyż wiedzieli jaki był stan faktyczny. Zięć córki ostatniego właściciela próbuje obecnie "odzyskać" majątek twierdząc, że pałac został zajęty na szpital wojskowy przed dekretem uwłaszczeniowym.