Dnia 3 lutego 1813 roku, ośmiu urzędników hutniczych i ich synów wyruszyło jako ochotnicy na wojnę wyzwoleńczą przeciwko Napoleonowi. Przed wymarszem każdy z nich posadził uroczyście na parkowej wyspie brzozę. Drzewa miały upamiętniać ich bohaterski czyn. Niestety do domu powróciło jedynie sześciu. Dwóch zginęło w bitwie pod Lipskiem. Towarzysze broni, którym udało się szczęśliwie przeżyć wojnę, własnoręcznie uformowali i odlali pomnik na cześć poległych. Miał on formę sześciennego bloku, na którym stał puchar zwycięstwa. Na dwóch tablicach upamiętniono Gustawa Braustedta poległego 16 października 1813 roku i Eduarda Richtera poległego 11 listopada tego samego roku. Pomnik ten znany jako „pomnik poległych ochotników”, poświęcił 16 października 1818 roku pastor Quint.
Niestety w ostatnich dniach wojny i krótko po niej, wszystko to uległo całkowitemu zniszczeniu, którego celem było zatarcie wszelkich śladów przeszłości. Do dziś zachował się jedynie kamienny postument pomnika ochotników, który można odnaleźć w południowej części parku. Pozostałe w bezmyślny sposób zostały zniszczone w okresie powojennym.
Źródło: Józef Tomasz Juros "Historia, zabytki i ślady hutnictwa w dolinie Małej Panwi"