Podporucznik Aleksander Aleksandrowicz Nazarow był dowódcą plutonu w 1 Batalionie 243 Pułku Strzelców Wołżańskich wchodzącego w skład 181 Dywizji Strzelców.
Urodził się w 1926r. małej wiosce Łopuchowce w obwodzie Saratowskim. W 1942r. jako ochotnik zgłosił się do Armii Czerwonej, gdzie rozpoczął naukę w szkole piechoty. Od 1943r. aż do śmierci walczył wraz z 1 Frontem Ukraińskim. Brał udział w forsowaniu Dniepru, walkach o Ukrainę i Polskę. Za odwagę na polu bitwy, 20 stycznia 1945r. został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy.
Tytuł Bohatera Związku Radzieckiego został mu nadany pośmiertnie 27 czerwca 1945r. za odwagę na polu bitwy i powstrzymanie kontrataku wroga.
W Dagestanie, w mieście Kaspijskie stoi pomnik poświęcony A.A. Nazarowowi. Jego imieniem nazwano wyższą szkołę, gdzie studiował przed wyjazdem na front.
W końcu lutego 1945r. pułk, w którym służył Nazarow brał udział w forsowaniu Odry na zachód od Wrocławia. Na lewym brzegu Odry zdobyto przyczółek, na którym rozpoczęto przygotowania do natarcia w kierunku Legnicy. Ofensywa miała rozpocząć się 8 lutego, ale dzień wcześniej Niemcy zaatakowali przyczółek. Pluton Nazarowa zajął pozycje obronne na małym wzgórzu, które było celem niemieckiego natarcia. Po intensywnym ostrzale moździerzowym i artyleryjskim wróg zaatakował, ale został odparty. Ponowne ataki również kończyły się niepowodzeniem. Niemcy stracili około 60 zabitych.
Kolejny, szósty atak przeprowadzony został przy wsparciu dwóch czołgów i trzech dział samobieżnych. Gdy pojazdy zbliżyły się do linii obrońców zostały obrzucone granatami. Dwa działa i czołg zostały zniszczone. Pozostałe pojazdy kontynuowały atak. Nazarow wiedział, że gdyby przełamały one linię obrońców, to przyczółek zostałby poważnie zagrożony. Młody podporucznik trzymając dwa granaty przeciwpancerne rzucił się pod czołg. Pojazd został zniszczony, a działo wycofało się. Bohaterska śmierć A.A. Nazarowa powstrzymała niemiecki atak.
