Po wybudowaniu świątyni filialnej na Dębie, proboszcz parafii w Chorzowie Starym, ksiądz Franciszek Kania podjął decyzję o rozebraniu świątyni pod wezwaniem św. Marii Magdaleny, po stu latach jej istnienia. Na tym miejscu została wybudowana nowa świątynia, większa od wcześniejszych. Budowa nowej świątyni była prowadzona według projektu architekta Josefa Ebersa, zatrudnionego przez Kurię Archidiecezjalną we Wrocławiu jako architekta diecezji. W sierpniu 1888 roku ksiądz proboszcz położył kamień węgielny pod nową świątynię. Podczas budowy nowej świątyni w latach 1889 - 1892 nabożeństwa odprawiane były w świątyni tymczasowej. Miejsce ołtarza głównego tej świątyni to dzisiaj kapliczka św. Jana Nepomucena na placu św. Jana. W dniu 19 grudnia 1892 roku ksiądz dziekan Michalski z Lipin jako pełnomocnik arcybiskupa wrocławskiego uroczyście poświęcił świątynię. Obecna świątynia stoi do dnia dzisiejszego.

Kościół posiada 75 -metrową wieżę neogotycką. Jest zbudowany w stylu neogotyckim, ale wiele łuków znajdujących się jego elewacjach ma formę zbliżoną do łuków półokrągłych. Prezbiterium świątyni mieści się od strony zachodniej, natomiast wieża, będąca częścią fasady - od strony wschodniej. Korpus kościoła to pseudobazylikowa, halowa, konstrukcja o trzech nawach, rozbudowana o transept z ramionami zamkniętymi pięciobocznie. Rozbudowanemu tak bardzo prezbiterium towarzyszy prosty, krótki korpus. Składa się on z nawy głównej, dwukrotnie szerszej i nieco wyższej od naw bocznych, oraz wieży, która sprawia wrażenie wtopionej w nawę środkową. Wrażenie takie uzyskał architekt, który dobudował do naw bocznych, po stronie wieży klatkę schodową i kaplicę boczną, których bryły nie wyodrębniają się na zewnątrz.

za Wikipedia