Kościół filialny pod wezwaniem św. Urszuli, wzniesiony na początku XIV wieku,przed 1316 rokiem, kiedy to po raz pierwszy został wzmiankowany. Powtórnie wzmiankowany, jako parafialny, w 1335 r. w spisie dziesięcin nuncjusza Galhardusa.
Z 1508 roku pochodzi dzwon. Około 1600 r. powstaje kruchta południowa.
Jest to Świątynia gotycka, położona pośrodku wsi, między drogami układu owalnicowego. Orientowana; murowana z ciosów granitowych, z fasadą kruchty południowej. Kościół jednonawowy, z nawą prezbiterium, zakrystią od północy, kruchtą od południa oraz współczesnym przedsionkiem od zachodu na planie prostokątów. Od zachodu wieża na planie kwadratu, wciągnięta do wnętrza nawy. Prezbiterium dwuprzęsłowe, niższe i węższe od nawy, oddzielone od nawy ostrołukową arkadią tęczy. Nawa dwuprzęsłowa, przęsło zachodnie, wydzielone dwoma masywnymi filarami podwieżowymi, które wspierają ostrołukowe arkady, środkowa szersza i wyższa; nad bocznymi wykute otwory zamknięte odcinkowo. Z filarów przerzucone ostrołukowe arkady wsparte na ścianie zachodniej, dzielące zachodnie przęsło nawy na trzy części.
Prezbiterium nakryte sklepieniem krzyżowym, z sześcioma kamiennymi wspornikami. Wschodnie przęsło
nawy i boczne części zachodniego, kryte stropem, w podwieżowej części przęsła zachodniego sklepienie krzyżowe. Zakrystia kryta sklepieniem kolebkowym strzałce, kruchta południowa – stropem. W ścianie wschodniej prezbiterium okno ostrołukowe z motywem trójliścia w górnej części, od zewnątrz, dwudzielne; w ścianie zachodniej nawy - trójlistne. Pozostałe okna w odcinkowo zamkniętych, głębokich, obustronnie rozglifionych ościeżach, w prezbiterium i nawie przeważnie półkoliście zamknięte, w zakrystii, prostokątne i okrągłe.

SAKRAMENTARIUM - we wschodniej ścianie prezbiterium–piaskowce, utworzone na początku XVI wieku. Prostokątna nisza w obramieniu z przedstawieniem lilii, zwieńczonym wimpergą; krata żelazna z płaskich prętów z rozetkami.
OŁTARZ GŁÓWNY - barokowy z początku XVIII wieku ze współczesnym tabernakulum, architektoniczny, jednokondygnacyjny, jednoosiowy. Wsparte na wysokim cokole pary kolumn kompozytowych, wewnętrznie wysunięte ku przodowi, dźwigają profilowane belkowanie z okiem Opatrzności w glorii. Zwieńczenie zamknięte półkoliście, obrazy; w polu głównym – Chrzest Chrystusa, w zwieńczeniu św. Urszuli. Na belkowaniu nad kolumnami rzeźby św. Katarzyny i św. Barbary. Dekorowany akantem, wieńcami laurowymi
i podwieszonymi pękami kwiatowymi.

CMENTARZ PRZYKOSCIELNY - na planie zbliżonym do prostokąta. Mur cmentarny
z kamienia polnego i ciosów granitowych z bramkami ceglanymi. Pomnik nagrobny, obecnie
na zewnątrz muru kościelnego, prostopadłościenny, z czterema owalnymi polami inskrypcyjnymi (dwa z nich nieczytelne), pozostałe upamiętniają; grenadiera Franza Pfeiffera (zm. 1870 r.) i żołnierza Carla Zimmermanna (zm. 1866 r.).