Park miejski Strzelecki założony został w II połowie XIX w. w północnej części miasta Tarnowa. Ograniczony jest ulicami: Piłsudskiego od strony wschodniej, Romanowicza od strony północnej, Krasickiego od strony zachodniej oraz Słowackiego od strony południowej. Do parku można wejść dwiema bramami głównymi: od strony Piłsudskiego i Słowackiego a także bramą boczną od strony ulicy Romanowicza. Zarząd nad parkiem sprawują władze miejskie. Jedynie budynki w południowo-wschodniej części ogrodu należą do Towarzystwa Strzeleckiego – Bractwa Kurkowego w Tarnowie. Obejmują one neogotycki budynek strzelnicy z 1867 r. (dom ogrodnika miejskiego z 1907 r.) oraz budynek oranżerii, postawiony w 1879 r. a później wielokrotnie przebudowywany. Obecnie budynki te nie są wykorzystywane i są mocno zaniedbane. Obiektami architektury ogrodowej w Parku Strzeleckim są: wodotrysk na klombie głównym, kurant wodny oraz Mauzoleum generała Bema – ostatnia budowla wzniesiona w parku. Pomimo ciągłych zmian w układzie parku, dzisiejszy ogród zachował cały swój obszar oraz podstawową funkcję miejsca spacerowego dla mieszkańców Tarnowa -

Sprowadzenie prochów i pogrzeb generała Józefa Bema należały do jednych z najważniejszych uroczystości patriotycznych II Rzeczpospolitej. 

Józef Bem - bohater powstania listopadowego i walk o niepodległość Węgier w 1848-1849,  zmarł w 1850 w tureckim Aleppo (obecnie w Syrii) i został pochowany na muzułmańskim cmentarzu wojskowym Dżebel-el-Isam. W drugiej połowie lat dwudziestych XX w., w niepodległej już Polsce, zrodził się pomysł przewiezienia szczątków generała do ojczyzny. Zawiązano w tym celu „Komitet Sprowadzenia do Kraju Zwłok Generała Józefa Bema”, w skład którego weszły najważniejsze osoby w państwie. Byli wśród nich: prezydent Polski Ignacy Mościcki, marszałek Józef Piłsudski, wicepremier Kazimierz Bartel, minister spraw zagranicznych August Zaleski oraz ministrowie pełnomocni Węgier i Turcji.

20 czerwca 1929 r., na cmentarzu w Aleppo, w obecności m.in. konsula generalnego RP w Jerozolimie -Tytusa Zbyszewskiego oraz dyplomatów z Francji, Węgier, Turcji, Belgii i Holandii, dokonano ekshumacji szczątków gen. Bema. Przy wydobyciu trumny obecni byli naukowcy, żołnierze francuscy oraz oficerowie Wojska Polskiego, m.in. płk. Emil Przedrzymirski-Krukowicz oraz mjr Włodzimierz Bem de Cosban.

Po ekshumacji i oględzinach sądowych szczątków, wydobytą trumnę, okrytą biało-czerwoną flagą, przewieziono do Budapesztu.

29 czerwca 1929, po ceremonii pożegnania na Węgrzech, trumnę przewieziono do Krakowa udekorowanym girlandami i godłem Polski parowozem. W stolicy Małopolski, po załadowaniu na lawetę, trumnę odprowadzono w kondukcie na Wawel, a następnie zaprezentowano ją na dziedzińcu Zamku Królewskiego w asyście warty honorowej.



Powtórny pochówek Józefa Bema odbył się 30 czerwca 1929,  w Tarnowie, jego rodzinnym mieście. Szczątki zostały uroczyście złożone w mauzoleum zaprojektowanym przez Adolfa Szyszko-Bohusza. Sarkofag wzniesiony na trzech parach kolumn i ulokowany w środku stawu w Parku Strzeleckim był formą kompromisu łagodzącego zastrzeżenia biskupów katolickich związane z pochówkiem w poświęconej ziemi, gdyż ten pod koniec życia przeszedł na islam. Generał spoczął w ojczyźnie, a jednocześnie – nie w ziemi.