W 1772 r. arcyksiążę Albrecht Kazimierz zapoczątkował w Ustroniu wielki przemysł hutniczy. W następnych dziesięcioleciach powstało na terenie miejscowości pięć ośrodków metalurgicznych. Jednym z nich był ośrodek numer 2, zlokalizowany w dzielnicy Ustroń Brzegi, w rejonie obecnej ul. 3 Maja, założony w 1813 r. To właśnie tam poczyniono pierwsze prymitywne próby walcowania żelaza. Kompleks hutniczy w Ustroniu Brzegach pierwotnie nosił imię „Krystyny”, nazwany tak na cześć Marii Krystyny Habsburg-Lotaryńskiej, małżonki Albrechta Kazimierza. Działała tutaj fryszerka św. Krystyny z młotem do kucia sztab i gwoździ oraz zakład wyrobu narzędzi. W kolejnych latach zainicjowano tu kolejne przedsięwzięcia związane z walcowaniem żelaza, a ośrodek coraz bardziej się rozbudowywał. Działał tutaj także pierwszy w Ustroniu piec pudlingowy, zmieniający surówkę w żelazo kowalne. W 1862 r. całemu kompleksowi urządzeń walcowniczych wraz z fryszerką i kuźnicą „Krystyny” nadano imię „Hildegardy” na cześć Hildegardy Ludwiki Bawarskiej, arcyksiężnej Austrii, małżonki Albrechta Fryderyka Habsburga, przedostatniego habsburskiego księcia cieszyńskiego. Nazwę tę używano do 1877 r., kiedy to walcownię przeniesiono do Trzyńca. Następnie wznowiono produkcję znów pod dawną nazwą „Krystyny”, ale w niedługim czasie unieruchomiono ją. Wówczas młotownię przejęła Komora Cieszyńska z przeznaczeniem na pomieszczenia na magazyn osi wozowych. Całkowita likwidacja ośrodka nastąpiła w 1904 r.
Ustroński rewir leśny utworzony został u boku dyrekcji Komory Cieszyńskiej w 1826 r. Podlegał wówczas pod Centralny Urząd Leśny (Zentralforstamt). Jego siedzibą od około 1885 r. był dawny budynek administracji kuźni/młotowni „Krystyna” i walcowni „Hildegarda”. Obiekt powstał około 1864 r. i wchodził w skład zabudowań kompleksu walcowniczego. Znajdował się na południe od hali głównej. Mieścił zarówno pomieszczenia mieszkalne, jak i biurowe.
[Tekst: vstrone]