Huta Szczecin S.A. – nieistniejąca huta żelaza znajdowała się w szczecińskiej dzielnicy Stołczyn. W 1897 roku wybudowano pierwsze wielkie piece. Huta nosiła wówczas nazwę Kratzwick (pol. Kraśnica od nazwy pobliskiego osiedla). W 1906 roku w jej skład wchodziły trzy wielkie piece, koksownia, cementownia oraz cegielnia. 16 maja 1946 huta została przejęta przez Polskę i włączona do Gliwickich Zakładów Hutniczych. W 1950 huta stała się samodzielnym zakładem produkcyjnym. Proces przemian własnościowych Huty Szczecin zapoczątkowany został przekształceniem Przedsiębiorstwa Państwowego Huta "Szczecin" w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa. W 1996 roku Huta Szczecin stała się zakładem prywatnym.

Huta specjalizowała się w produkcji surówki żelaza dla potrzeb odlewni. Opanowane technologie umożliwiały produkcję szerokiego asortymentu wielkopiecowej surówki odlewniczej. Wyroby znane były licznym odbiorcom w kraju i za granicą (Niemcy, Skandynawia, Wielka Brytania, Bliski Wschód). Huta Szczecin wytwarzała surówkę odlewniczą, produkt niszowy, z którego odlewa się np. korpusy silników. Głównym akcjonariuszem Huty Szczecin SA był Holding Yiotorini, który przejął pakiet większościowy akcji HS od Malty Trading z grupy Kronospan . Roczna zdolność produkcyjna wynosi 200.000 ton.