Polowy schron bojowy na 2 ciężkie karabiny maszynowe o ogniu dwubocznym.
Grubość ściany czołowej schronu, najbardziej narażonej na ostrzał przeciwnika wynosiła 120 cm, ścian bocznych i stropu - 100 cm, natomiast ściany tylnej, nienarażonej na ostrzał tylko 55 cm.
Wnętrze schronu to betonowa izba bojowa na 2 ciężkie karabiny maszynowe (wzór 30 lub wzór 08). Izbę bojową o powierzchni 5,7 m2, dla 4-osobowej załogi oraz dowódcy rozplanowano bardzo oszczędnie. Było jednak miejsce na 4 skrzynki amunicji. Karabiny maszynowe ustawiono na sztywnych podporach - stołach wykonanych z drewnianych kantówek o wymiarach 12x12 cm. Stoły mocowano do dwóch belek wbetonowanych w warstwę podłogową płyty fundamentowej.
Karabiny wz. 30 Browning ustawiano dwoma krótszymi nóżkami podstawy we wgłębieniach wykonanych pod otworem strzelnicy. Dłuższa nóżka opierała się na stole.
Strzelnica dla ckm wz. 30 umożliwiała prowadzenie ognia w poziomie o promieniu 60 stopni, przy celowniku ustawionym na odległość 2000 m, oraz płaszczyźnie pionowej w zakresie od -3 do +3 stopni.
Dla ckm wz. 08 kąt ostrzału poziomego wynosił 50 stopni. Oś strzelnicy nie mogła leżeć niżej niż 60 cm od poziomu terenu. Mniejsza wysokość groziła zasypaniem otworu przez ziemię i odłamki, zakryciem przez śnieg lub rośliny. Osłonę strzelnic od strony nieprzyjaciela zapewniały wysunięte do przodu uszy przykryte stropem. Osłonę od czoła frontu zapewniać miały sąsiednie schrony.