Pałac powstał na przełomie XVIII i XIX wieku. Należał do rodu Sanguszków, a potem do Łubieńskich.

Następnie został rozbudowany w latach 1898–1902 według projektu Konstantego Wojciechowskiego dla

kolejnego właściciela, księcia Konstantego Lubomirskiego. W 1907 roku majątek zakupiło Zgromadzenie

Sióstr Niepokalanek. Od 1946 roku istnieje tam Sanktuarium Matki Bożej Jazłowieckiej, gdzie odbiera

cześć Matka Boża Jazłowiecka w charakterze jej posągu dłuta Oskara Sosnowskiego.

Pałac otacza park z XVIII wieku przekomponowany na przełomie XIX i XX wieku. Znajduje się tam wiele

pomników przyrody: dąb szypułkowy, jesion wyniosły, lipa drobnolistna, buk zwyczajny. Spośród

zabytków sztuki warto zwrócić uwagę na barokowo-klasycystyczną fontannę ogrodową wykonaną w

latach 1780–1782. W Polsce znalazła się ona dzięki Feliksowi Łubieńskiemu i jest jedynym tego typu

zabytkiem na terenie kraju.