Stworzona przez Niemców wielka flota gigantów powietrznych wymagała zbudowania sieci baz z hangarami mogącymi pomieścić kadłuby o długości dochodzącej nawet do 200 metrów. Jedna z takich baz otwarła podwoje w czerwcu 1915 r. w Żydzinie - kolonii Jezierzyc, kilka kilometrów od Słupska. Baza w Jezierzycach podporządkowana była ... marynarce wojennej i przez nią obsługiwana. Prawie 500 osobowa załoga, składała się przede wszystkim z marynarzy Kriegsmarine. baza w Jezierzycach była imponująca, nawet na dzisiejsze czasy. Składały się na nią dwa hangary o nazwach "Selim" i "Selinde", podziemne zbiorniki mogące pomieścić 40 tysięcy litrów paliwa, sieć bocznic kolejowych oraz budynków technicznych. Do tego dochodziła jeszcze potężna płyta lotniska, zajmująca wiele hektarów ziemi. Port sterowcowy pod Słupskiem był obiektem wojskowym, mocno chronionym przed ciekawością cywili, ale trudno było ukryć przed oczami mieszkańców startujące lub lądujące w Jezierzycach kolosy. Historycy piszą, że przez jezierzyckie hangary przewinęło się 16 sterowców a dwa, wsławione w wielu akcjach bojowych podczas I wojny światowej - L-20 i L-21 tutaj miały swoją stałą siedzibę.
Rozkwit jezierzyckiego portu sterowcowego przypadał na lata I wojny światowej. Po jej zakończeniu baza Kriegsmarine uległa znacznemu okrojeniu - w myśl postanowień traktatu wersalskiego. Hangar "Selim" został rozebrany, zaś dwa, stacjonujące tu sterowce oddano Francji i Włochom w 1920 r. Na terenie Rzeszy pozostawiono trzy bazy sterowcowe - Jezierzyce były jedną z nich.

Za :