XVI-wieczny falsyfikat pierwszego dokumentu fundacyjnego (opartego być może o wcześniejszy przekaz ustny) zawiera informacje o erygowaniu parafii w 1063 r., ostatecznie jednak rok 1326 przyjmuje się jako pierwszą wzmiankę o istnieniu parafii. Pierwotny kościół – drewniany, zamieniony na zbór kalwiński w 1551 r., po kilku latach został zwrócony katolikom. W 1698 r. ks. Jerzy Mokrski, miejscowy proboszcz zbudował dwukondygnacyjny kościół drewniany, zastąpiony nowym w latach 1839-1840, także drewnianym, konstrukcji zrębowej. Obecny, murowany z kamienia pińczowskiego, wzniesiony staraniem ks. Wincentego Bętkowskiego w latach 1958-1973, został konsekrowany w 1982 r. przez bpa Stanisława Szymeckiego.

Plany nowego kościoła w Kazimierzy Małej sięgały czasów I wojny światowej, ale ostatecznie budowa ruszyła w 1958 r. i trwała do 1973 r. Kilkakrotnie ją przerywano, ale wielki zapał ks. Bętkowskiego i jego parafian sprawił, że kościół zbudowano, stary przenosząc do nowo utworzonej parafii Topola. Pozostało z niego kilka pamiątek, zachowanych w obecnym kościele. Jest to ołtarz główny (ok. 1700 r.), rozsuwany, ze sceną Wniebowzięcia, i obraz Matki Bożej Częstochowskiej z I poł. XVII w., otoczony szczególna czcią. Całość wieńczy obraz św. Wojciecha (ok. 1700 r.). W prezbiterium jest obraz św. Józefa (XVIII w.), a na ścianie tęczowej prezbiterium – krucyfiks barokowy z końca XVIII w. Do ciekawszych zabytków zaliczana jest drewniana chrzcielnica w kształcie kielicha i organy firmy Rygier.

Kościół posiada współczesne witraże, oryginalne stacje Drogi Krzyżowej w formie fresków, wykonane przez Stanisława i Barbarę Szmuc z Krakowa oraz – utrzymane w tej samej tonacji – Sceny Ostatniej Wieczerzy i Zmartwychwstania w prezbiterium.
Na podst.