Przy ul. Reformackiej znajduje się kompleks budowli sakralnych, złożony z KOŚCIOŁA PW. ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA i KLASZTORU REFORMATÓW. Obecnie kościół jest SANKTUARIUM ŚW. ANTONIEGO Z PADWY.
Zakonnicy zostali sprowadzeni do Chełma w XVIII w. i otrzymali teren poza ówczesnymi murami miasta. W 1750 r. konsekrowano kościół, którego projekt stworzył i osobiście nadzorował budowę wspominany już Paweł Antoni Fontana. Fundatorami obiektu był Andrzej Wolski i jego żona Marianna z Radzymińskich. Barokowa świątynia po likwidacji klasztoru przez władze rosyjskie w 1864 r. została zamieniona na cerkiew prawosławną pw. św. Barbary.
W posiadanie zakonników powróciła ostatecznie po II wojnie światowej. Budynki klasztorne zostały rozbudowane i w 1866 r. rozpoczęła tutaj działalność Żeńska Chełmska Szkoła Greckounicka, jedyna tego rodzaju placówka obok Instytutu Aleksandryjsko-Maryjskiego Wychowania Panien w Warszawie. Po likwidacji unii szkoła nabrała charakteru prawosławnego i nadano jej imię cesarzowej Marii Fiodorownej, żony Aleksandra III. Stąd często określana była mianem Instytutu Maryjskiego. W okresie I wojny światowej umieszczono tutaj Seminarium Nauczycielskie Męskie, którego organizatorem był znany później polityk ruchu ludowego Jan Dębski. Po II wojnie światowej na bazie kolejnych placówek kształcących nauczycieli, powołano Zespół Szkół Zawodowych nr 4 im. Kazimierza Andrzeja Jaworskiego oraz Szkołę Podstawową nr 10 im. Księdza Jerzego Popiełuszki. Za: oraz