|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1928-1932 , Szkoła Powszechna nr 4 w Ustroniu Dobce. Pocztówka z około 1930 r. Nakład Jan Tomiczek junior, Ustroń. Druk - Zakłady Reprodukcyjne "Akropol", KrakówSkomentuj zdjęcie
|
12 pobrań 3543 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia vstrone Obiekty widoczne na zdjęciu
Kaplica ewangelicko-augsburska w Ustroniu Filiał w Dobce więcej zdjęć (2) Architekt: Adalbert Krasny Wykonawca: Adalbert Krasny Zbudowano: 1903 Dawniej: Szkoła Powszechna nr 4 w Ustroniu Dobce, Szkolne Schronisko Młodzieżowe Szkoła w dolinie Dobki została zbudowana w 1903 r. Jednak kilkadziesiąt lat wcześniej dzieci zamieszkujące Dobkę i sąsiednią Tokarnię uczęszczały do dosyć sporo oddalonej szkoły ludowej w Ustroniu Polanie. Wiosną 1876 r., dzięki staraniom miejscowej ludności, utworzono w Dobce w domu chałupnika Pawła Husara na „Groniczku” klasę szkolną, w której nauka odbywała się raz w tygodniu. Ponieważ taka edukacja okazała się niewystarczająca, a pomieszczenie lekcyjne, czyli mała, ciemna sala oświetlona jedynie przez niewielkie okno, nie odpowiadało ówczesnym wymogom, Rada Szkolna i Wydział Gminny w Ustroniu podjęty decyzję o wzniesieniu szkoły ludowej w Dobce. W tym celu zakupiono od chałupnika Pawła Husara parcelę, a budowę szkoły powierzono budowniczemu Adalbertowi Krasnemu z Cieszyna. Obiekt (o pierwotnym numerze 498, w czasie II wojny światowej – Adlerschlucht 7, a obecnie – ul. Orłowa 2) uroczyście otwarto 9 października 1903 r. Wówczas do Szkoły Powszechnej nr 4 uczęszczały dzieci z Ustronia Dobki, z Wisły Tokarni oraz z Brennej. Reorganizacja szkolnictwa, jaka miała miejsce po 1945 r., wymusiła powiększenie placówki. W tym celu powołano Komitet Rozbudowy Szkoły. Kierownikiem budowy został powiatowy architekt inż. M. Wróblewski, prace murarskie prowadził mistrz murarski Franciszek Greń z Ustronia, zaś roboty ciesielskie wykonał cieśla Jerzy Łyżbicki z Równicy, który takie same prace prowadził przy budowie szkoły w 1903 r. Roboty stolarskie zrealizowała firma Konstantego Kołaczyka z Ustronia, prace blacharskie – firma Oskara Nawrockiego z Wisły, a piece wykonała i postawiła firma „Bizoń” z Cieszyna. Bardzo duży udział przy budowie szkoły mieli mieszkańcy Dobki i Tokarni, pracując nieodpłatnie w ramach tzw. szarwarku. Uroczyste otwarcie rozbudowanej szkoły miało miejsce 12 września 1948 r. W budynku tym do 1974 r. funkcjonowała ośmioklasowa Publiczna Szkoła Powszechna nr 4 w Ustroniu Dobce, po czym została przekształcona w trzyklasowy szkolny Punkt Filialny Szkoły Podstawowej Nr 3 w Ustroniu Polanie. Na przestrzeni lat 1876-2000 kierownikami szkoły w Dobce byli kolejno: Jan Glajcar, Paweł Bobek, Johann Pilch, Jan Heczko, Józef Cieślar, Jan Raszka, Jan Cyprian, Teodor Śliż, Janina Żarłok, Franciszek Żarłok, Eugeniusz Wontroba, Antoni Sajkiewicz, Małgorzata Sajkiewicz, Halina Fiszer-Zapart, Zygmunt Zwardoń i Janina Pilch. W 2000 r. nastąpiła likwidacja szkoły w Dobce, a budynek po niej zajęło Szkolne Schronisko Młodzieżowe, które w 2009 r. zostało przeniesione do Wisły Malinki. W 2010 r. obiekt nabyła Parafia Ewangelicko-Augsburska w Ustroniu. Obecnie, po niezbędnych pracach adaptacyjnych, w dawnym budynku szkoły mieści się Kaplica Ewangelicko-Augsburska w Ustroniu Filiał w Dobce. [Tekst: vstrone] Potok Dobka więcej zdjęć (2) Rzeka Wisła (śląskie) więcej zdjęć (2) Rzeka Wisła więcej zdjęć (6) Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego. Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej. Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła. W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej. Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna. Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%. Wisła jest połączona za pomocą kanałów z: * Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra) * Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą * Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią. Źródło [ Wikipedia] ul. Orłowa więcej zdjęć (7) Dawniej: Adlerschlucht |