Początkowo świątynia miała być przeznaczona dla ewangelików, pracujących w tutejszej - nieistniejącej już - warzelni soli. Kościół ewangelicki rozpoczęto budować 22 kwietnia 1591 roku, a budowę ukończono w 1597 roku. Poświęcenie świątyni nastąpiło 27 maja 1597 roku (w dzień Zielonych Świąt) przez pastora z Rakowa koło Smardzewa pod Świebodzinem i diakona Abrahama Cremerusa z Żubrowa. W 1654 roku kościół przejęli katolicy, którzy prawie sto lat później, w 1731, erygowali nową parafię[3]. Świątynia pw. św. Michała Archanioła był kościołem jednonawowy. Dopiero później w roku 1688 roku dobudowano kaplicę, chór oraz nawy boczne nadając budowli kształt litery T. Wnętrze kościoła ma wystrój barokowy. Ołtarze oraz rzeźby pochodzą z XVIII wieku, chrzcielnica jest rokokowa. W XVIII wieku również zbudowano ołtarze dotychczas istniejące: główny św. Michała Archanioła i boczne: Matki Boskiej, św. Józefa, Pana Jezusa w Ogrójcu oraz rzeźby św. Anny, Jana Chrzciciela. Kościół murowany z cegły i kamienia posiada cechy stylowe renesansu i baroku. Wieża prezentowała się najwspanialej w XVII wieku w nowym hełmie. Niestety spłonęła w roku 1736, a odbudowana nie miała już dawnej prezencji. W 1945 roku spłonęła po raz kolejny. Przy odbudowie w 1956 roku otrzymała hełm jeszcze skromniejszy. W 1956 roku dobudowano wieżę oraz odnowiono fasadę i absydę. W 1957 roku poprawiono dach, a w 1964 roku przerobiono ławki. W 1965 roku rozpoczęto malowanie wnętrza według projektu i pod kierownictwem prof. A. Scalony Dobrzańskiego z Krakowa. Zakończono je jesienią 1966 roku. W tym samym czasie z okazji Milenium urządzono kaplicę Matki Bożej Częstochowskiej fundując kopię obrazu MBC pędzla prof. Jana Molgi z Warszawy oraz podest z marmuru. Przykościelny cmentarz ogradzał mur z bramą od południowej strony, ozdobioną w okresie baroku rzeźbioną figurą św. Michała Archanioła . Trwałym i artystycznym nabytkiem kościoła są witraże wg projektu prof. A. Scalony Dobrzańskiego wykonane przez zakład witraży K. Paczki. Kościół św. Michała jest najstarszym, bo 400 letnim zabytkiem sakralnym w mieście, rejestrowanym przez Państwową Służbę Ochrony Zabytków, szczególnie ze względu na bardzo cenny wystrój barokowy wnętrza. Kościół pw. św. Michała Archanioła w Nowej Soli zawdzięcza swój wygląd zewnętrzny, jak i wewnętrzny Jerzemu Ernestowi de Holhring, który będąc przez długie lata najwyższym przedstawicielem władzy cesarskiej na Śląsku i dyrektorem solanek nowosolskich, własnym kosztem zbudował hełm na wieży kościelnej. Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]

Założony w 1863 roku plac otrzymał imię św. Floriana - patrona strażaków ale również hutników, kominiarzy, garncarzy i piekarzy. W roku 1874 w centralnym punkcie placu ustawiono pomnik św. Floriana ufundowany w roku 1738 przez zarządcę solnego (historia pomnika: ). W okresie międzywojennym, w każdą sobotę miesiąca, plac przekształcał się w targowisko. W latach trzydziestych i czterdziestych XXw. pod placem wybudowano szczeliny przeciwlotnicze (schrony). W roku 2011 plac poddano gruntownej modernizacji: wyburzono schrony, wybrukowano powierzchnię placu, zamontowano dwie podświetlane fontanny, ławki i oświetlenie. W centralne miejsce placu wróciła również odrestaurowana figura św. Floriana, nieobecna w tym miejscu od niemal 14 lat.