W renesansowym kompleksie zamkowym budynek zabytkowej masztalni został zaadoptowany na staropolska gospodę. Obiekt ten zachęca swym niepowtarzalnym urokiem, łącząc klimat minionych wieków z oczekiwaniami chwili obecnej. Wjazd kojarzy się z dawną rycerską osadą a nazwa gospody związana jest z pierwszym właścicielem tego terenu – rycerzem Piotrem Wrochemem. Lokal dysponuje dwoma poziomami. Na dolnym poziomie restauracji zobaczyć możemy sklepienie łukowe. Wnętrze jest proste i eleganckie, surowe i przytulne zarazem, a każdy zgromadzony tam detal przenosi nas w zamierzchłe czasy.
Kręcone schody prowadzą na wyższą kondygnację, która wprowadza nas w całkiem odmienny , nowocześniejszy nastrój.

Renesansowy zamek w Tarnowicach Starych powstał w pierwszej połowie XVI wieku, ufundowany przez ród Wrochemów. Na przestrzeni wieków często zmieniał właścicieli, należał m.in. do Baltazara Ohm Januszewskiego (XVII w.), Georga von Gusnard (XVIII w.), rodziny von Donnersmarck (lata 1820-1945). Kolejni właściciele przeprowadzali liczne przebudowy obiektu, zwłaszcza w XVIII i XIX w. Do pierwotnie trzy skrzydłowej budowli dobudowano czwarte skrzydło, zamykające dziedziniec od strony północnej, zamurowano krużganki, elewacje przekształcono w stylu klasycystycznym. Po drugiej wojnie światowej zamek należał do PGR-u. W 1950r. przeszedł ostatnią przebudowę, w trakcie której przekształcono sień wjazdową i powiększono okna. Zaniedbany zabytek powoli zmieniał się w ruinę. Sytuacja odmieniła się w 2000r. kiedy zamek wraz z otaczającymi budynkami gospodarczymi został własnością Krystyny i Rajnera Smolorza. Nowi właściciele powoli restaurują kompleks zamkowy. Dawna obora została ciekawie zaadaptowana na staropolską gospodę – „Gospoda u Wrochema”. W 2011r. w wyremontowanych zamku otwarto muzeum.