 | Polska › woj. wielkopolskie › Poznań › Nowe Miasto › ul. Ostrów Tumski › Kościół Najświętszej Marii Panny "In Summo" |
Lata 1920-1924 , Kościół Najświętszej Marii Panny i psałteria. Brak figury NMP, która pojawiła się w 2 połowie lat 20.
(Wielkopolska w obrazach,wyd: "Ruch", 1924).
|
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 2 dni |
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
W dzisiejszym kształcie powstał w połowie XV wieku, jednak jego historia rozpoczyna się około 965 roku, gdy po przybyciu Dobrawy wzniesiono na Ostrowie Tumskim kaplicę zamkową. W dokumentach kościół NMP pod swoim dzisiejszym wezwaniem pojawia się po raz pierwszy w 1247.
Według najnowszych badań prawdopodobnie pod prezbiterium znajdują się fundamenty rotundy pełniącej funkcję kaplicy, pewnym jest natomiast istnienie pod kościołem resztek palatium przypisywanego Mieszkowi I, które było największym ówczesnym budynkiem świeckim na ziemiach polskich. Obecnie prace archeologiczne prowadzone są przed kościołem (ostatnio odkryto przewróconą ścianę przedromańską kojarzoną z kaplicą Dobrawy); wewnątrz natomiast badania wstrzymano do momentu uzyskania funduszy pozwalających na zabezpieczenie gotyckiej świątyni.
Pomimo że podczas II wojny światowej znajdował się na linii ostrzału, kościół ocalał.
Źródło:
Psałteria w Poznaniu – późnogotycki budynek wzniesiony około 1518 na zlecenie biskupa poznańskiego Jana Lubrańskiego w Poznaniu. Poza zachodnią ścianą uszkodzoną podczas walk w 1945, a odbudowaną wraz z znajdującym się nad nią dwuspadowym dachem w 1948, budynek jako jeden z nielicznych zabytków na Ostrowie Tumskim uniknął poważniejszych zniszczeń. Psałteria to trzykondygnacyjny budynek mieszkalny przeznaczony dla kolegium dwunastu psałterzystów utworzonego w 1512 (również z inicjatywy bp. J. Lubrańskiego). Ich zadaniem było codzienne odprawienie mszy wotywnej o Krzyżu Św. i co tydzień dwóch mszy (w intencji fundatora budynku) w poznańskiej katedrze i śpiewanie przez całą noc psalmów (dwóch psałterzystów zmieniało się co godzinę). Na szczycie psałterii znajdują się blendy zamknięte łękiem w kształcie oślego grzbietu. Na wschodniej ścianie herb fundatora – Godziemba.
Na podst.: