Po nadaniu Środzie Śląskiej praw miejskich obszar miasta obwarowano. Pierwsze mury miejskie budowano z drewna oraz ziemi, a następnie pod koniec XIII w. wzniesiono ceglane mury tworzące czworobok, ale o słabej konstrukcji. Średnia szerokość muru wokół Środy Śląskiej wynosiła ok 1 m, przy ok 6 m wysokości. Na całej długości muru w odległościach co kilkadziesiąt metrów utworzono łupinowe basteje, które miały umożliwić prowadzenie ognia flankowego w przypadku oblężenia miasta. Sens istnienia murów, w celach obronnych miasta był nieco przytłumiony brakiem wież w całej konstrukcji łącznie z czterema bramami Środy Śląskiej.
Wzdłuż murów ciągnęły się fosy, z których obecnie wschodnia i północna część stanowi park miejski, a od strony południowej zachował się niewielki fragment podwójnej linii fos.

W 1341 r. dzięki pieniądzom jakie przyznał Jan Luksemburski miastu darując mu dziesięcioletni czynsz jaki płacili żydzi średzcy, dokonano przebudowy i wzmocnienia murów obronnych, naprawiając je oraz budując wieże obronne m.in. przy bramach miejskich. Kiedy w 1536 r. w południowej części murów przebito nową bramę w miejsce dawniejszej furty, Środa Śląska stała się miastem z ośmioma wieżami, z których 5 to wieże bramne - Wrocławska, Legnicka, Świdnicka, Nowa oraz Szkolna.

Z kolejnymi wiekami Środa Śląska rozrastała się coraz bardziej dlatego zadanie obronności miasta jakie pierwotnie sprawowały mury było coraz mniejsze. W roku 1765 r. wieże zostały rozebrane do wysokości murów. Następnie w XIX w. obniżona również same mury oraz rozebrano bramy, powiększając wjazd do miasta. W znacznej części zlikwidowano również mury od strony wschodniej i zachodniej.

Obecnie mury miejskie Środy Śląskiej zachowane są we fragmentach w częściach północnej i południowej. W latach 1976-78 część murów od wschodu i południa poddano konserwacji i częściowej rekonstrukcji.
źródło :