Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.49
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Ostrów Tumski › ul. Katedralna › Centrum Duszpasterskie Archidiecezji Wrocławskiej |
15 lutego 2014 , Na zdjęciu widzimy po prawej kościół św. Piotra i Pawła, figurę św. Piotra stojącą w przykościelnym ogrodzie i po lewej budynek Orphantrophaeum, czyli dawnego sierocińca.
Taki widok do niedawna był niedostępny, gdyż powyższe obiekty zakrywały drzewa i krzaki, póki nowe nie porosną można cieszyć się z tego widoku ;)
Skomentuj zdjęcie
Neo[EZN]
 Nowe mogą nie porosnąć bo chyba nie można sadzić drzew na wałach przeciwpowodziowych :( 2014-02-19 17:14:05 (12 lat temu)
do Neo[EZN]: To nabrzeże/skarpa, nie wał przeciwpowodziowy, choć taką rolę również spełnia. Co do drzew, to owszem, tu ich nie będzie, no, chyba że samosiejki których nikt w porę nie usunie ;) 2014-02-20 00:18:17 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 5 miesięcy 20 dni |
Dodane: 19 lutego 2014, godz. 16:21:08
Autor zdjęcia: pawulon
Rozmiar: 1500px x 1000px
Aparat: NIKON D3100
1 / 160sƒ / 6.3ISO 10018mm
5 pobrań 1149 odsłon 5.49 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia pawulon
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Centrum Duszpasterskie Archidiecezji Wrocławskiej
więcej zdjęć (102)
Zbudowano: 1702-1715
Dawniej: Orphanotropheum
Zabytek: A/2891/46
Centrum Duszpasterskie Archidiecezji Wrocławskiej mieści się w barokowym obiekcie zwanym "Domem Pod Czwórką". Budynek powstał w latach 1702-1715 według projektu J. B. Peintnera z przeznaczeniem na sierociniec dla niezamożnej młodzieży szlachetnie urodzonej (Orphanotropheum). Ucierpiał w czasie II wojny światowej – uszkodzona została część murów, tynki i sztukateria. Obiekt nie był remontowany przez kilkadziesiąt powojennych lat, jednak został właśnie gruntownie odnowiony.
W ciągu swojej historii budynek pełnił wiele funkcji. Działały tu różne katolickie organizacje, m.in. Studium Organistowskie, Duszpasterstwo dla osób głuchoniemych, Poradnia Życia Rodzinnego, Poradnia Adopcyjna, Ośrodek Mediacyjny, Studium Katechetyczne. W okresie stanu wojennego działał tu Arcybiskupi Komitet Charytatywny, udzielający pomocy prawnej, medycznej, charytatywnej. Obecnie swoje siedziby mają tu: Centrum Duszpasterstwa Archidiecezji Wrocławskiej, Poradnia Rodzinna, Archidiecezjalna Rada Rodziców, Studium Organistowskie, Duszpasterstwo Młodzieży, Radio Rodzina, Klub Inteligencji Katolickiej, Ruch Światło-Życie.
na podst.
Obiekt wpisany do rejestru zabytków pod poz. A/2891/46 .
W ciągu swojej historii budynek pełnił wiele funkcji. Działały tu różne katolickie organizacje, m.in. Studium Organistowskie, Duszpasterstwo dla osób głuchoniemych, Poradnia Życia Rodzinnego, Poradnia Adopcyjna, Ośrodek Mediacyjny, Studium Katechetyczne. W okresie stanu wojennego działał tu Arcybiskupi Komitet Charytatywny, udzielający pomocy prawnej, medycznej, charytatywnej. Obecnie swoje siedziby mają tu: Centrum Duszpasterstwa Archidiecezji Wrocławskiej, Poradnia Rodzinna, Archidiecezjalna Rada Rodziców, Studium Organistowskie, Duszpasterstwo Młodzieży, Radio Rodzina, Klub Inteligencji Katolickiej, Ruch Światło-Życie.
na podst.
Obiekt wpisany do rejestru zabytków pod poz. A/2891/46 .
Kościół św. św. Piotra i Pawła
więcej zdjęć (54)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: ok.1454
Zabytek: 4 z 25.11.1947 oraz A/432/192 z 15.02.1962
Kościół należy do grupy późnogotyckich śląskich kościołów o sklepieniu nawy wspartym na jednym filarze.
Historia
Od 1175 roku wzmiankowano na tym miejscu kościół, jako dar komesa Mikory dla cystersów z Lubiąża, prawdopodobnie z powodu rozbudowy obwarowań zamku rozebrany między rokiem 1241 a 1257. Odbudowano go w nowym - obecnym miejscu ok. 1268 roku. Z ok. 1400 roku pochodzi nowe prezbiterium, korpus datowany jest po 1450 roku. W latach 1454-1810 służył jako kaplica misjonarzy kolegiaty świętokrzyskiej. Odbudowywany po pożarach w 1633 roku i 1791, w 1667 przykryto korpus drewnianym stropem i wykonano nowe sklepienie kolebkowe z lunetami w prezbiterium. W 1884 roku przebudowano kościół w duchu neogotyckim, wg projektu Jospeha Ebersa. W 1928 roku zbudowano nowe przejście do d. sierocińca. W latach 1947-49 zabezpieczono świątynię poważnie uszkodzoną w 1945 roku, a odbudowano dopiero w latach 1951-1962 z rekonstrukcją filara, wg projektu Marcina Bukowskiego.
Opis
Kościół w pd.-zach.cz. Ostrowa Tumskiego, orientowany, ustawiony bokiem do ulicy Katedralnej. Ściana prezbiterium przylega częściowo do wzniesionego później (1702-15) sierocińca dla młodzieży szlacheckiej (Orphanotrophaeum). Kościół gotycki, salowy, nawa kwadratowa z 3-przęsłowym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przykryty dwoma dwuspadowymi dachami. Od północy, przy narożu prezbiterium i nawy, wieżyczka klatki schodowej z barokową sygnaturką. W nawie sklepienie gwieździste, wsparte na centralnym filarze, w prezbiterium kolebkowe z lunetami. Zachowało się 8 gotyckich zworników. Elewacje korpusu gładkie, prezbiterium i pn. ściana nawy oskarpowane. Okna ostrołukowe z maswerkami, w prezbiterium poza pd. oknem drugiego przęsła i pd. oknem zamknięcia zamurowane.Wejście do kościoła przez korytarz łączący pn. ścianę prezbiterium z d. sierocińcem oraz przez prosty, ostrołukowy portal w elewacji zachodniej. We wnętrzu: gotycki tryptyk Opłakiwania, ok. 1480-90, przeniesiony z kościoła w Bukowcu; barokowe epitafia: po 1684, po 1708 i po 1749 roku. Zabytek dostępny. Jedno wejście do świątyni ukryte jest w korytarzu sąsiedniego, barokowego gmachu Orphanotropheum (dawnego sierocińca) drugie prowadzi z wewnętrznego dziedzińca przed świątynią, od str. zachodniej.
Oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 23-10-2015 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Historia
Od 1175 roku wzmiankowano na tym miejscu kościół, jako dar komesa Mikory dla cystersów z Lubiąża, prawdopodobnie z powodu rozbudowy obwarowań zamku rozebrany między rokiem 1241 a 1257. Odbudowano go w nowym - obecnym miejscu ok. 1268 roku. Z ok. 1400 roku pochodzi nowe prezbiterium, korpus datowany jest po 1450 roku. W latach 1454-1810 służył jako kaplica misjonarzy kolegiaty świętokrzyskiej. Odbudowywany po pożarach w 1633 roku i 1791, w 1667 przykryto korpus drewnianym stropem i wykonano nowe sklepienie kolebkowe z lunetami w prezbiterium. W 1884 roku przebudowano kościół w duchu neogotyckim, wg projektu Jospeha Ebersa. W 1928 roku zbudowano nowe przejście do d. sierocińca. W latach 1947-49 zabezpieczono świątynię poważnie uszkodzoną w 1945 roku, a odbudowano dopiero w latach 1951-1962 z rekonstrukcją filara, wg projektu Marcina Bukowskiego.
Opis
Kościół w pd.-zach.cz. Ostrowa Tumskiego, orientowany, ustawiony bokiem do ulicy Katedralnej. Ściana prezbiterium przylega częściowo do wzniesionego później (1702-15) sierocińca dla młodzieży szlacheckiej (Orphanotrophaeum). Kościół gotycki, salowy, nawa kwadratowa z 3-przęsłowym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przykryty dwoma dwuspadowymi dachami. Od północy, przy narożu prezbiterium i nawy, wieżyczka klatki schodowej z barokową sygnaturką. W nawie sklepienie gwieździste, wsparte na centralnym filarze, w prezbiterium kolebkowe z lunetami. Zachowało się 8 gotyckich zworników. Elewacje korpusu gładkie, prezbiterium i pn. ściana nawy oskarpowane. Okna ostrołukowe z maswerkami, w prezbiterium poza pd. oknem drugiego przęsła i pd. oknem zamknięcia zamurowane.Wejście do kościoła przez korytarz łączący pn. ścianę prezbiterium z d. sierocińcem oraz przez prosty, ostrołukowy portal w elewacji zachodniej. We wnętrzu: gotycki tryptyk Opłakiwania, ok. 1480-90, przeniesiony z kościoła w Bukowcu; barokowe epitafia: po 1684, po 1708 i po 1749 roku. Zabytek dostępny. Jedno wejście do świątyni ukryte jest w korytarzu sąsiedniego, barokowego gmachu Orphanotropheum (dawnego sierocińca) drugie prowadzi z wewnętrznego dziedzińca przed świątynią, od str. zachodniej.
Oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 23-10-2015 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Figura św. Piotra
więcej zdjęć (10)
ul. Katedralna
więcej zdjęć (2703)
Dawniej: Dom Strasse