Pałac w Konradowie wraz z folwarkiem usytuowany został w centrum wsi o planie uli­cówki. Podobnie jak wiele innych kompleksów dworskich, zespół konradowski składał się pierwotnie z trzech głównych części: rezydencjonalnej, którą tworzył pałac wraz z parkiem, gospodarczej w formie rozległego dziedzińca z budynkami oraz kolonii mieszkalnej. Pałac został zwrócony elewacją frontową w stronę głównej drogi prowadzącej przez wieś. Obec­nie budowla pełni funkcję mieszkalną.
Pałac w Konradowie założony został na rzucie zbliżonym do litery H, z silnie wysuniętym niskim ryzalitem od elewacji tylnej. Zróżnicowaną gabarytowo bryłę pałacu tworzą: trzy­kondygnacyjne skrzydło środkowe z dwuspadowym dachem, piętrowe skrzydła boczne na­kryte czterospadowymi płaskimi dachami oraz parterowy ryzalit z tarasem. Wszystkie czło­ny są podpiwniczone. Elewacje o symetrycznym rozstawie, w poziomie podzielone są wą­skimi gzymsami nad cokołem i nad drugą kondygnacją. Elementami układu wertykalnego są osie okien i narożne boniowania. Fasada, w pięcioosiowej partii środkowej zaakcentowa­na została trzyosiowym pseudoryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem. Umieszczone na osi wejście, zamknięte półkoliście, ujęte zostało portalem w postaci pilastrów podtrzy­mujących trójkątny przyczółek. Dwuosiowe ściany skrzydeł bocznych stwarzają wrażenie ryzalitów. Elewacja tylna zakomponowana została podobnie jak fasada. Wszystkie otwo­ry okienne w parterze zamknięto półkoliście i flankowano obramieniem w postaci lizen podtrzymujących archiwoltę łuku. Prostokątne okna piętra i kwadratowe poddasza, ujęto w proste obramienia. Układ wewnętrzny skrzydła środkowego jest dwutraktowy, a w skrzydłach bocznych jednotraktowy.

Źródło: