Typ obiektu: "koczowisko" :-/

Dyplomatyczniej byłoby napisać "samowola budowlana".

do Hellrid: Cygański obóz

To jest ul. Irysowa.

do Skwarkson1680: Ciężko powiedzieć - bliżej do koczowiska jest z ulicy Nowaka-Jeziorańskiego ale działka pewnie należy do Irysowej bo powstała dużo dużo dawniej. Przypiszę zatem koczowisko również do Irysowej.

Co jakiś czas w mediach przetacza się dyskusja o koczowisku na Kamieńskiego. O tym jest kompletnie cicho, bo leży na terenie prywatnym, a właściciel nie ma ponoć nic przeciwko jego istnieniu.

do Marek Potocki: Pewnie nie przeszkadzają no i może przy okazji pilnują terenu.

Nawet gdyby nie to jakiś spoza Wrocławia przegląda sobie ul. jana Jeziorańskiego jak mu tam, myśli: ale fajna, jak autostrada a tu nagle widzi obiekt "Koczowisko Romów" i dobre wrażenie znika :)

do Skwarkson1680: Dziwne, że nie chcą przyjąć pomocy miasta...

do Neo[EZN]: Można już wpisać że obiekt nie istnieje.

do Skwarkson1680: Już ktoś wpisał, dzięki!

do Neo[EZN]: Proszę bardzo :)

W 1994 roku u podnóża ogromnego wysypiska gruzu przy Wilczej zaczęli osiedlać się Romowie z Rumunii (na początku około dwustu osób).


Okoliczna ludność przyjęła ich z ciekawością i sympatią i nie odmawiała pomocy. Osadnicy pukali do drzwi mieszkańców ul. Wilczej prosząc o wodę, zaś śniada młodzież kąpała się w rzece Oławie wraz z naszą młodzieżą. Jednak ta idylla nie trwała długo. Wrocławianie zorientowali się, że osadnicy żyją inaczej, nie przejmując się regułami higieny, nie budują szamb. W powietrze wtargnęła (i została) woń trudna do zniesienia, pojawiły się w wielkiej liczbie natrętne muchy. Próbowałem się do nich zbliżyć, rozmawiałem z nimi. Okazali się nadzwyczaj uprzejmymi i łagodnymi ludźmi, ponadto (paradoksalnie) dbali o czystość. Kąpali się w rzece, golili się, prali ubrania. Nie nadużywali alkoholu, choć, kiedy kobiety i dzieci wyruszały na miasto, za wspomożeniem, trochę popijali wino.
Przeczuwałem, że żyjący inaczej rozdrażnią w końcu swym stylem życia okolicznych mieszkańców. I tak też się stało. Dzikie kąpieliska podzieliły się, oni mieli swoje, a tubylcy swoje. Pewnego dnia drewniana zabudowa parterowa została rozświetlona błyskami petard rzucanych przez atakujących wyrostków. Doszło do bójek na pięści. Jednakże po tym incydencie osada nadal błyskawicznie się rozrastała. Niektórzy obserwatorzy twierdzili, że Wrocławiowi grozi to samo, co przydarzyło się brazylijskiemu Rio de Janeiro. Ponadto osadnicy zaczęli coś majstrować przy kranie upustowym rury przesyłowej, wodnej, dostarczającej wodę pitną na Biskupin.


Na koniec miasto dostrzegło problem, w obozie zjawiły się policja i ekipa medyczna. Wszyscy zostali przebadani, u niektórych wykryto prątki gruźlicy. Ludzi przeniesiono w inne miejsce, nie wiem gdzie, a do obozu wjechały spychacze.