Zamożny przedsiębiorca Arnold Schotlaender, przed swoją śmiercią w dniu 9 września 1909 r. w swojej ostatniej woli przekazał miastu 300 tysięcy marek z przeznaczeniem na cele charytatywne. Jednocześnie zastrzegł on, aby połowa z tej kwoty przekazana została na potrzeby społeczności wrocławskich Żydów. Fundację tą powiększył jeszcze w tym samym roku jego brat Hermann, który przekazał kolejne 200 tysięcy marek. Zawarł z władzami miasta umowę, na mocy której połowa odsetek z ogólnego, zebranego w ten sposób kapitału, liczącego w sumie 250 tysięcy marek, została przeznaczona na utrzymanie Żydowskiego Domu dla Przewlekle Chorych z ul. Świętego Antoniego 6-8. Powstała w 1883 r. placówka podlegała Żydowskiemu Towarzystwu Szpitalno-Pogrzebowemu. Towarzystwo to na posiadanej przez siebie działce przy ul. Sztabowej, w sąsiedztwie szpitala żydowskiego, wybudowało w latach 1909-1912 nową siedzibę Domu dla Przewlekle Chorych. Inwestycję tą dodatkowo wsparła fundacja Clary Altmann. Zakład ten przeznaczony był, przede wszystkim dla osób wyznania mojżeszowego, w pierwszej kolejności zamieszkałych we Wrocławiu, a dalej w innych miejscowościach Dolnego Śląska. Znajdywały w niej opiekę nieuleczalnie i chronicznie chorzy oraz wymagający stałego dozoru medycznego z powodu bardzo podeszłego wieku. Prowadzona była zgodnie z żydowskimi przepisami rytualnymi. Powołanie i funkcjonowanie tej placówki było przejawem troski wrocławskiej społeczności żydowskiej o osoby potrzebujące opieki.

www.wroclaw.pl