"Dom Potoka" - kamienica wybudowana przez spółkę J. D. Potok.

Funkcjonowała (jak widać do dzisiaj) pod nazwą Dom Potoka - adres nie był niezbędny. Jeśli jednak używano nazwy oficjalnej, była to Główna 22. Zmianę nazwy ulicy na 3 Maja, dokonano podczas I wojny światowej, w 1916 roku, na okoliczność 125 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja i miano to utrzymało się przez cały okres międzywojenny. Zmieniono również numerację, posesja z numeru 22, stała się siódemką. W okresie prl-u była to Czerwonego Zagłębia 7, a po kolejnej zmianie ustroju, znów 3 Maja 7.

Potokowie byli znana w Zagłębiu rodziną. Jej przedstawiciele mieszkali w Będzinie, Dąbrowie Górniczej oraz w Sosnowcu. W 1861 roku J. D. Potok uruchomił w Małobądzu swoją fabrykę olejów i tłuszczów roślinnych, która w 1912  stała się spółką akcyjną. W Małobądzu działali też inni przedsiębiorcy o tym samym nazwisku. Prawdopodobnie ten sam człowiek otworzył około 1885  w Sosnowcu, w domu Meyerholda przy dzisiejszej ulicy 3 Maja 17, filię swojego Domu Bankiersko-Handlowego. Firma wcześniej działała w Będzinie i reklamowała się, iż „załatwia wszelkie operacye w zakres bankierstwa...".

W 1909 kamienica przechodzi do rąk nowych właścicieli. To Icek Moszek Fiszauf vel. Fiszhauf i Ruchla Fiszauf vel. Fiszhauf, małżeństwo. Fiszaufowie vel Fiszhaufowie to była jedna z najstarszych i bardziej znanych rodzin w mieście, która do Sosnowca przybyła w latach 80. XIX w., z Łodzi i początkowo osiadła przy ulicy Modrzejowskiej.

Taki stan rzeczy pozostawał do 1926 roku, kiedy to po śmierci Fiszaufów nieruchomość odziedziczyli Roja Gela Dońska i Dawid Rozenfeld.

II wojna światowa znów zmienia właściceli budynku. W 1940 ginie Izaak Doński, w 1943 w Gettcie Krakowskim - Leonia, Adolf i Regina. Połowę należącą do Dońskich, w 1948 w całości dziedziczy Leon Doński (Lewek), syn Izaaka, by już rok później sprzedać ją kolejnemu sosnowieckiemu przedsiębiorcy. Z kolei połowa należąca do Dawida Rozenfelda, który zginął prawdopodobnie w Płaszowie w 1942, dziedziczy Janina Rzepowa.

W tym czasie nieruchomość obejmuje dom frontowy (25x17m) i trzypiętrową oficynę (20x7m), które zachowały się do dziś, jednopiętrową oficynę (15x8m), budynek mieszkalny parterowy (6x8m), oficynę tylną jednopiętrową (30x8m), komórki murowane oraz drewniane, klozet, szopę oraz garaż. Najprawdopodobniej w tym okresie, w drugiej połowie lat 40. XX wieku, skuto ozdoby z elewacji, zburzono wieżyczkę oraz lukarnę.​

Na kolejne zmiany nie trzeba było długo czekać. W 1963 roku Dyrekcja Budowy Osiedli Robotniczych w Sosnowcu wywłaszczyła ówczesnych właścicieli z nieruchomości. W 1964 roku pod budowę obecnego osiedla punktowców, a dokładnie budynku przy ul. Warszawskiej 7a i terenów przyległych, zabrano ponad połowę nieruchomości wraz z zabudową. Do dziś zachowała się jedynie kamienica frontowa oraz boczna oficyna.​

W 1982  zmarł sosnowiecki przedsiębiorca, właściciel połowy budynku. Cztery lata później jego spadkobiercy - żona i dwóch synów, zasiedzieli część należącą do Janiny Rzepowej. Niewiadomo kim była Rzepowa, ale najwyraźniej nie interesowała się odziedziczonym w Sosnowcu spadkiem.

Od wspomnianych spadkobierców, jedynych już właścicieli gmachu, kupił go niedawno nowy właściciel.