Wieża wodna, inaczej zwana wieżą ciśnień została wzniesiona w latach 1898 - 1900 przez Towarzystwo Akcyjne A.E.G. z Kolonii-Ehrenfeld, które wybudowało chojnickie wodociągi i elektrownię. Po 40 latach od zawarcia umowy koncesyjnej, tj. w 1939 roku urządzenia te wraz z wieżą ostatecznie przeszły na własność miasta. W połowie lat 70-tych ubiegłego wieku, po wybudowaniu nowych ujęć wody i systemu jej rozprowadzania, wieża ciśnień zakończyła swoją misję w służbie gminy miejskiej.
Nie jest to starożytna budowla, jednak znajduje się w ewidencji zabytków jako charakterystyczny obiekt gospodarczy o ponad stuletniej metryce. Wznosi się na wysokość 35 m, a razem z tzw. latarenką 36 m. Nie jest najwyższą budowlą w Chojnicach, lecz umiejscowiona na wzniesieniu góruje nad miastem i jest z daleka widoczna ze wszystkich stron. Ma smukłą sylwetkę, zwieńczona cerkiewną kopułą, dzięki czemu stanowi ładny element w pejzażu i zaciekawia turystów. Średnica wieży u podstawy wynosi 11,30 m i zwęża się ku górze, średnica kopuły przekracza 12 m. Wnętrze nie jest podzielone stropami, stanowi więc jedną kondygnację. Na szczyt wiodą wewnętrzne schody drewniane. Pod kopułą znajduje się zbiornik o pojemności 40 m sześciennych.
W końcu ubiegłego wieku miasto sprzedało wieżę prywatnemu inwestorowi, który zamierzał zaadoptować ją dla celów praktycznych (kawiarnia, sala wystawowa, punkt widokowy) lecz jak dotychczas wszystko zatrzymało się na etapie ambitnych planów, z których jak na razie nic nie wynika.

...na podstawie "Bedekeru Chojnickiego" autorstwa K.Ostrowskiego