|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.44
21 marca 2014 , Dalszy plan grobu Karoliny Wąsowicz cmentarz Rozwadów ul. KlasztornaSkomentuj zdjęcie
|
1 / 500sƒ / 2.8ISO 100
3 pobrania 3006 odsłon 5.44 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia mozetsmozets Obiekty widoczne na zdjęciu
Karolina Wąsowicz (1894-1979) więcej zdjęć (4) Karolina Wąsowicz ur. 14.08.1894 zm. 25.03.1979. Była to dosyć barwna postać przedwojennego i powojenego Rozwadowa. Mieszkała na osiedlu Piaski, przez mieszkańców nazywana była „Ciocią Karolcią”. W Rozwadowie była dość popularną i charakterystyczną postacią. Ubierała się jak artystka, wyglądała jak dama, nosiła kapelusze, miała w sobie artystyczną duszę. Na targu sprzedawała smażone na łoju, kiszki wypchane kaszą jęczmienną i krwią. W czasie II wojny Ciocia Karolcia zasłynęła swoją bohaterską postawą. Organizowała bowiem zbiórki chleba dla jeńców. Pieczywo zbierała do wielkiego kosza, a następnie, nie zważając na gestapowców, wychodziła na pobliski wiadukt kolejowy i wraz z dziećmi z osiedla rzucała chleb więźniom jadącym w odkrytych węglarkach. Dokładnie to Karolina stała na kładce prowadzącej na Piaski ( to było wtedy tylko parę zabudowań) i rzucała pokrojony chleb do odkrytych wagonów węglarek. Gdzie stłoczeni jak śledzie wywożeni byli ze Wschodu na Zachód jeńcy rosyjscy. Były tego setki tysięcy. Dlaczego pokrojony chleb- bo przy jadącym składzie ( jechał tam pod górę i stosunkowo wolno) - była większa szansa , że trafi z niego spora część do potrzebujących. Całe bochenki często odbijały się od ścian wagonów i spadały na torowisko. Poza tym jeńcy nie bili się tak o podział chleba. Oni jechali zupełnie bez pożywienia i bez wody. Cieszyli się jak padał deszcz. Chwytali go wówczas w otwarte usta. Dzielnica Rozwadów więcej zdjęć (14) Zbudowano: 1690 Osiedle Rozwadów, osiedle Stalowej Woli położone w północnej części miasta, na lewym brzegu rzeki San, na wysokości 165 m n.p.m. Jest to teren miasta pomiędzy linią PKP, ul. Brandwicką, ul. Graniczną i cmentarzem. Do 28 września 1973 roku był samodzielnym miastem. Był jednym z ważniejszych węzłów kolejowych w południowo-wschodniej Polsce. Rozwadów został założony w 1690 roku przez Gabriela Rozwadowskiego na południowych krańcach wsi Charzewice, u podnóża Góry Kokoszej. Prawa miejskie otrzymał w 1693 roku na mocy przywileju lokacyjnego uzyskanego od króla Jana III Sobieskiego. Miasto pierwotnie należało do Gabriela Rozwadowskiego, który nazwę dla niego zaczerpnął od swego nazwiska. W połowie XVIII przybyli Lubomirscy, którzy wieloma inwestycjami gospodarczymi przyczynili się do jego rozwoju. Dzięki Lubomirskim został wybudowany m.in. Klasztor OO. Kapucynów, kościół parafialny, budynek Muzeum Regionalnego. Drewniana zabudowa miasta była niszczona ciągłymi pożarami. Obecna murowana zabudowa pochodzi z roku 1904, kiedy to po ostatnim pożarze wybudowano większość budynków, m. in. kościół parafialny z okazałą wieżą, budynek sądu, poczty i Sokoła. Na rynku stanęły murowane domki parterowe i piętrowe, kryte blachą i dachówką. W rynku i na głównych ulicach ułożono chodniki. Słynął jako miasteczko targowe i handlowe. Jego Rynek był największym terenem handlowym na obszarze całej Puszczy Sandomierskiej. Na nim stał drewniany ratusz, spalony podczas II wojny światowej, w nim mieściło się wiele urzędów i sklepów. Ważne znaczenie dla bytu miasta miał węzeł kolejowy, tu wszystko związane było z koleją, a o mieście mówiono "kolejarski Rozwadów". 28 września 1973 roku Rozwadów został przyłączony do rozbudowującego się hutniczego miasta Stalowa Wola, został jej osiedlem. Stracił swój suwerenny byt i swój niepowtarzalny urok. W pamięci wielu osób pozostał jako miasteczko z długimi tradycjami, chociaż prawnie przestał nim być. Miejski charakter Rozwadowa podkreśla jego centrum, charakterystyczny rynek w kształcie kwadratu, z ładnym parkiem i mieszczańską zabudową wokół niego. Mówi się o nim "Rozwadowska starówka". Był niegdyś skupiskiem ważniejszych urzędów, zakładów rzemieślniczych i sklepów prawie wszystkich branży. Był i jest miejscem spotkań miejscowej ludności. Od rynku rozchodzą się we wszystkie strony krótkie uliczki. Charakter miejski tworzyły też znajdujące się tu szkoły, sąd, poczta, bank, stacja kolejowa, kościół, klasztor, cmentarz, targowisko. Do niedawna był tu szpital i straż pożarna. Rozwijał się handel i rzemiosło. Było tu wszystko co potrzebne jest do życia w małym miasteczku. Nagrobki więcej zdjęć (17) Cmentarz więcej zdjęć (12) Zbudowano: 1785 Cmentarz założony w 1785 r. Główne wejście z ul. Klasztornej prowadzi przez neogotycką bramę z 1923 r. Cmentarz zajmuje powierzchnię ok. 2,8 ha. ul. Klasztorna więcej zdjęć (182) |