Pierwszy kościół na terenie Pasymia wzniesiony został niedługo po założeniu wsi kościelnej Henrykowo. Z braku dokumentów nie można ustalić daty jego powstania ani miejsca lokalizacji. Prawdopodobnie była to drewniana świątynia umiejscowiona w okolicy dzisiejszego kościoła ewangelickiego. Około 1350 roku położono kamień węgielny pod budowę nowego kościoła, którą zakończono w 1391 r. Świątynia miała charakter obronny. Od czasu reformacji (początek XVI w.) jest to kościół wyznania luterańskiego.Ciekawe wnętrze kościoła związane z historią miasta i jego mieszkańcami należy do najcenniejszych w regionie. Elementarni wyposażenia są: późno manierystyczny ołtarz wykonany w 1673 r., polichromowany i wyzłocony w 1714 r., ambona z 1680 r., prospekt organowy z 1705 r. - dzieło warsztatu organmistrza Josue Mosengela z Królewca oraz ławy gotyckie z XV w. i manierystyczne z XVII w. Za:

Późnogotycki kościół z końca XV wieku, (pierwotnie drewniany, usytuowany w południowo-zachodnim narożniku murów obronych, od 1525 ewangelicki, ewangelicko-augsburski) odbudowany w latach 1765-1775) po pożarze, wieża z barokowym hełmem, pokrytym gontem (1770). Ołtarz główny manierystyczny z 1673 r. W kondygnacji głównej płaskorzeźba Trójcy św. flankowana figurami Czterech Ewangelistów. Poniżej scena Ostatniej Wieczerzy. Po obu stronach ołtarza duże figury Mojżesza i Arona. Z tyłu trzy płyty nagrobne z XVII w. Organy z XVIII w., prawdopodobnie powstały w warsztacie Jana Josuego Mosengela w Królewcu. Ambona barokowa z XVII w. Na przeciw ambony krucyfiks z XV w. W nawie środkowej świecznik w kształcie głowy jelenia z 1608 r. Za: