Kościół św. Marcina w Wojkowicach Kościelnych pierwotnie wzniesiony został w stylu romańskim, w latach 1200-1229. Tutejszą parafię erygował biskup krakowski, Iwo Odrowąż. Najstarszą częścią świątyni jest romańskie prostokątne prezbiterium, zbudowane z ciosów kamiennych, dawna zakrystia po stronie północnej (obecnie skarbiec) i niewielka partia nawy. Kolejne wieki przyniosły rozbudowę kościoła. Miało to miejsce w XV wieku, a także w latach 1618, 1700 oraz 1750. Budynek uszkodzony został w czasie II wojny światowej, a także podczas pożaru w 1985 r. Jednonawowa budowla posiada dominującą nad nią wieżę, zwieńczoną barokowym hełmem.
Wewnątrz kościoła znajduje się barokowy ołtarz główny z pierwszej połowy XVIII w., który w późniejszych latach był odnawiany. W ołtarzu umieszczono obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, pochodzący z drugiej połowy XV w., sprowadzony do kościoła w 1625 r. przez ks. Marcina Zelbrychowicza. W 1735 r. za czasów proboszcza ks. Jakuba Koniecznego obraz otrzymał srebrną, barokową sukienkę. Po pożarze w 1985 r. ocalały obraz został pieczołowicie zakonserwowany. Po bokach ołtarza znajdują się figury św. Marcina i św. Doroty. Do wyposażenia kościoła należy także rokokowa ambona, późnobarokowe ołtarze boczne z połowy XVIII w., a także kamienna chrzcielnica. Matka Boża z Wojkowic Kościelnych jest patronką Dobrej Drogi. Tutejsze sanktuarium ustanowione zostało oficjalnie 27 czerwca 1987 r. przez metropolitę częstochowskiego, biskupa Stanisława Nowaka.